Ο ΕΝΦΙΑ ήρθε φέτος με αυξήσεις για
πάνω από 2 εκ. πολίτες. Ωστόσο το...μακρινό 2014, ο σημερινός υπουργός
Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος διαδήλωνε στη Θεσσαλονίκη
Βαρύς ήταν ο πέλεκυς του φετινού ΕΝΦΙΑ, καθώς πάνω από 2 εκατομμύρια πολίτες
πληρώνουν περισσότερα σε σχέση με πέρυσι. Αποτέλεσμα ήταν τα social
media να ''πάρουν φωτιά'' και να επικρίνουν δριμύτατα την κυβέρνηση
Τσίπρα, μαζί και τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο.
Και
μπορεί πλέον η κυβέρνηση να έχει αποδεχθεί κανονικά τον ΕΝΦΙΑ, ωστόσο
το...μακρινό -πολιτικά- 2014, διαδήλωνε εναντίον και κορυφαία σημερινά
στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ζητούσαν την κατάργηση του.
Ενας από αυτούς
που διαμαρτύρονταν, ήταν και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο οποίος το 2014
είχε παρευρεθεί σε εκδήλωση διαμαρτυρίας κατά του ΕΝΦΙΑ στη ΔΟΥ
Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης.
Βαρύς ήταν ο πέλεκυς του φετινού ΕΝΦΙΑ, καθώς πάνω από 2 εκατομμύρια πολίτες
πληρώνουν περισσότερα σε σχέση με πέρυσι. Αποτέλεσμα ήταν τα social
media να ''πάρουν φωτιά'' και να επικρίνουν δριμύτατα την κυβέρνηση
Τσίπρα, μαζί και τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο.
Και
μπορεί πλέον η κυβέρνηση να έχει αποδεχθεί κανονικά τον ΕΝΦΙΑ, ωστόσο
το...μακρινό -πολιτικά- 2014, διαδήλωνε εναντίον και κορυφαία σημερινά
στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ζητούσαν την κατάργηση του.
Ενας από αυτούς
που διαμαρτύρονταν, ήταν και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο οποίος το 2014
είχε παρευρεθεί σε εκδήλωση διαμαρτυρίας κατά του ΕΝΦΙΑ στη ΔΟΥ
Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης.
Τα
ραβασάκια του ΕΝΦΙΑ έχουν φτάσει ως μετεκλογικό δώρο στους πολίτες.
Καμιά αλλαγή, ο ίδιος και απαράλλαχτος φόρος που σχεδίασε η κυβέρνηση
Σαμαρα είναι εδώ, με την κυβέρνηση να προσεύχεται να αποδώσει το ποσό
που έχει προϋπολογιστεί και να πληρώσουν φυσικά όλοι οι πολίτες.
Έχουν
περάσει οι εποχές που ο Πάνος Καμμένος… με το γνωστό ύφος έλεγε ότι δεν
θα πληρώσει ΕΝΦΙΑ… Το βίντεο ευτυχώς υπάρχει για να θυμίζει τις
μεταμορφώσεις των πολιτικών που σε λίγους μήνες κατάπιαν την μνημονιακή
κάμηλο…
ΔΕΙΤΕ Το βίντεο που θα ήθελε να εξαφανίσει ο Καμμένος : «Δεν θα πληρώσω ΕΝΦΙΑ»
Τον Εθνικό Ύμνο της Ελλάδος αποτελούν οι δύο πρώτες στροφές του ποιήματος "Ύμνος εις την Ελευθερίαν".
Γράφτηκε το Μάιο του 1823 στη Ζάκυνθο από τον ποιητή
Διονύσιο Σολωμό. Ένα χρόνο αργότερα δημοσιεύτηκε στο Μεσολόγγι και τον
ίδιο χρόνο ο Φωριέλ το συμπεριέλαβε στη συλλογή των ελληνικών δημοτικών
τραγουδιών.
Το 1828, ο Νικόλαος Μάντζαρος, κερκυραίος μουσικός και φίλος του
Σολωμού, μελοποίησε το ποίημα, με βάση λαϊκά μοτίβα, για τετράφωνη
ανδρική χορωδία, αλλά όχι ως εμβατήριο. Έκτοτε ο "Ύμνος εις την
Ελευθερίαν" ακουγόταν τακτικά σε εθνικές γιορτές.
Το ποίημα "Ύμνος εις την Ελευθερία" αποτελείται από 158 τετράστιχες
στροφές από αυτές οι 24 πρώτες στροφές καθιερώθηκαν ως Εθνικός Ύμνος, το
1865.
Από αυτές οι δυο πρώτες είναι εκείνες που ανακρούονται και συνοδεύουν
πάντα την έπαρση και την υποστολή της σημαίας και ψάλλονται σε επίσημες
στιγμές και τελετές. Κατά τη διάρκεια της ανάκρουσης αποδίδονται τιμές
χαιρετισμού.
Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή, σε γνωρίζω από την όψη που με βία μετράει τη γη. Απ' τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά! Εκεί μέσα εκατοικούσες πικραμένη, εντροπαλή, κι ένα στόμα εκαρτερούσες, «έλα πάλι», να σου πεί. 'Αργειε νάλθει εκείνη η μέρα κι ήταν όλα σιωπηλά, γιατί τά 'σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά. Δυστυχής! Παρηγορία μόνη σού έμενε να λές περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις. Κι ακαρτέρει κι ακαρτέρει φιλελεύθερη λαλιά το ένα εκτύπαε τ' άλλο χέρι από την απελπισιά Κι έλεες: «Πότε, α, πότε βγάνω το κεφάλι από τσ' ερμιές;». Και αποκρίνοντο από πάνω κλάψες, άλυσες, φωνές. Τότε εσήκωνες το βλέμμα μες στα κλάιματα θολό, και εις το ρούχο σου έσταζ' αίμα πλήθος αίμα ελληνικό. Με τα ρούχα αιματωμένα ξέρω ότι έβγαινες κρυφά να γυρεύεις εις τα ξένα άλλα χέρια δυνατά. Μοναχή το δρόμο επήρες, εξανάλθες μοναχή· δεν είν' εύκολες οι θύρες εάν η χρεία τες κουρταλεί. 'Αλλος σου έκλαψε εις τα στήθια, αλλ' ανάσαση καμμιά· άλλος σου έταξε βοήθεια και σε γέλασε φρικτά. ΄Αλλοι, οϊμέ, στη συμφορά σου οπού εχαίροντο πολύ, «σύρε νά 'βρεις τα παιδιά σου, σύρε», έλεγαν οι σκληροί. Φεύγει οπίσω το ποδάρι και ολογλήγορο πατεί ή την πέτρα ή το χορτάρι που τη δόξα σού ενθυμεί. Ταπεινότατη σου γέρνει η τρισάθλια κεφαλή, σαν πτωχού που θυροδέρνει κι είναι βάρος του η ζωή. Ναι, αλλά τώρα αντιπαλεύει κάθε τέκνο σου με ορμή, πού ακατάπαυστα γυρεύει ή τη νίκη ή τη θανή. Απ' τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά! Μόλις είδε την ορμή σου ο ουρανός που για τσ' εχθρούς εις τη γη τη μητρική σου έτρεφ' άνθια και καρπούς, εγαλήνεψε· και εχύθει καταχθόνια μια βοή, και του Ρήγα σού απεκρίθη πολεμόκραχτη η φωνή. ΄Ολοι οι τόποι σου σ' εκράξαν χαιρετώντας σε θερμά, και τα στόματα εφωνάξαν όσα αισθάνετο η καρδιά. Εφωνάξανε ως τ' αστέρια του Ιονίου και τα νησιά, κι εσηκώσανε τα χέρια για να δείξουνε χαρά, μ' όλον πού 'ναι αλυσωμένο το καθένα τεχνικά, και εις το μέτωπο γραμμένο έχει: «Ψεύτρα Ελευθεριά». Γκαρδιακά χαροποιήθει και του Βάσιγκτον η γη, και τα σίδερα ενθυμήθει που την έδεναν κι αυτή. Απ' τον πύργο του φωνάζει, σα να λέει σε χαιρετώ, και τη χήτη του τινάζει το λιοντάρι το Ισπανό. Ελαφιάσθη της Αγγλίας το θηρίο, και σέρνει ευθύς κατά τ' άκρα της Ρουσίας τα μουγκρίσματα τσ' οργής. Εις το κίνημα του δείχνει πως τα μέλη ειν' δυνατά· και στου Αιγαίου το κύμα ρίχνει μια σπιθόβολη ματιά. Σε ξανοίγει από τα νέφη και το μάτι του Αετού, που φτερά και νύχια θρέφει με τα σπλάχνα του Ιταλού· και σ' εσέ καταγυρμένος, γιατί πάντα σε μισεί, έκρωζ' έκρωζ' ο σκασμένος, να σε βλάψει, αν ημπορεί. ΄Αλλο εσύ δεν συλλογιέσαι πάρεξ που θα πρωτοπάς· δεν μιλείς και δεν κουνιέσαι στες βρισιές οπού αγρικάς· σαν το βράχο οπού αφήνει κάθε ακάθαρτο νερό εις τα πόδια του να χύνει ευκολόσβηστον αφρό· οπού αφήνει ανεμοζάλη και χαλάζι και βροχή να του δέρνουν τη μεγάλη, την αιώνιαν κορυφή. Δυστυχιά του, ω, δυστυχιά του, οποιανού θέλει βρεθεί στο μαχαίρι σου αποκάτου και σ' εκείνο αντισταθεί. Το θηρίο π' ανανογιέται πως του λείπουν τα μικρά, περιορίζεται, πετιέται, αίμα ανθρώπινο διψά· τρέχει, τρέχει όλα τα δάση, τα λαγκάδια, τα βουνά, κι όπου φθάσει, όπου περάσει, φρίκη, θάνατος, ερμιά· Ερμιά, θάνατος και φρίκη όπου επέρασες κι εσύ· ξίφος έξω από τη θήκη πλέον ανδρείαν σου προξενεί. Ιδού, εμπρός σου ο τοίχος στέκει της αθλίας Τριπολιτσάς· τώρα τρόμου αστροπελέκι να της ρίψεις πιθυμάς. Μεγαλόψυχο το μάτι δείχνει πάντα οπώς νικεί, κι ας ειν' άρματα γεμάτη και πολέμιαν χλαλοή. Σου προβαίνουνε και τρίζουν για να ιδείς πως ειν' πολλά· δεν ακούς που φοβερίζουν άνδρες μύριοι και παιδιά; Λίγα μάτια, λίγα στόματα θα σας μείνουνε ανοιχτά. για να κλαύσετε τα σώματα που θε νά 'βρει η συμφορά! Κατεβαίνουνε, και ανάφτει του πολέμου αναλαμπή· το τουφέκι ανάβει, αστράφτει, λάμπει, κόφτει το σπαθί. Γιατί η μάχη εστάθει ολίγη; Λίγα τα αίματα γιατί; Τον εχθρό θωρώ να φύγει και στο κάστρο ν' ανεβεί. Μέτρα! Ειν' άπειροι οι φευγάτοι, οπού φεύγοντας δειλιούν· τα λαβώματα στην πλάτη δέχοντ', ώστε ν' ανεβούν. Εκεί μέσα ακαρτερείτε την αφεύγατη φθορά· να, σας φθάνει· αποκριθείτε στης νυκτός τη σκοτεινιά! Αποκρίνονται και η μάχη έτσι αρχίζει, οπού μακριά από ράχη εκεί σε ράχη αντιβούιζε φοβερά. Ακούω κούφια τα τουφέκια, ακούω σμίξιμο σπαθιών, ακούω ξύλα, ακούω πελέκια, ακούω τρίξιμο δοντιών. Α, τι νύκτα ήταν εκείνη που την τρέμει ο λογισμός! ΄Αλλος ύπνος δεν εγίνει πάρεξ θάνατου πικρός. Της σκηνής η ώρα, ο τόπος, οι κραυγές, η ταραχή, ο σκληρόψυχος ο τρόπος του πολέμου, και οι καπνοί, και οι βροντές και το σκοτάδι οπού αντίσκοφτε η φωτιά, επαράσταιναν τον ΄Αδη που ακαρτέρειε τα σκυλιά· Τ' ακαρτέρειε. Εφαίνον' ίσκιοι αναρίθμητοι, γυμνοί, κόρες, γέροντες, νεανίσκοι, βρέφη ακόμη εις το βυζί. 'Ολη μαύρη μυρμηγκιάζει, μαύρη η εντάφια συντροφιά, σαν το ρούχο οπού σκεπάζει τα κρεβάτια τα στερνά. Τόσοι, τόσοι ανταμωμένοι επετιούντο από τη γη, όσοι ειν' άδικα σφαγμένοι από τούρκικην οργή. Τόσα πέφτουνε τα θερισμένα αστάχια εις τους αγρούς· σχεδόν όλα εκειά τα μέρη εσκεπάζοντο απ' αυτούς. Θαμποφέγγει κανέν' άστρο και αναδεύοντο μαζί, ανεβαίνοντας το κάστρο με νεκρώσιμη σιωπή. 'Ετσι χάμου εις την πεδιάδα μες στο δάσος το πυκνό, όταν στέλνει μίαν αχνάδα μισοφέγγαρο χλωμό, Eάν οι άνεμοι μες στ' άδεια τα κλαδιά μουγκοφυσούν, σειούνται, σειούνται τα μαυράδια, οπού οι κλώνοι αντικτυπούν. Με τα μάτια τους γυρεύουν όπου είν' αίματα πηχτά, και μες στα αίματα χορεύουν με βρυχίσματα βραχνά· και χορεύοντας μανίζουν εις τους ΄Ελληνες κοντά, και τα στήθια τους εγγίζουν με τα χέρια τα ψυχρά. Εκειό το έγγισμα πηγαίνει βαθειά μες στα σωθικά, όθεν όλη η λύπη βγαίνει και άκρα αισθάνονται ασπλαχνιά. Τότε αυξαίνει του πολέμου ο χορός τρομακτικά, σαν το σκόρπισμα του ανέμου στου πελάου τη μοναξιά. Κτυπούν όλοι απάνου κάτου· κάθε κτύπημα που εβγεί είναι κτύπημα θανάτου χώρις να δευτερωθεί. Κάθε σώμα ιδρώνει, ρέει·λες κι εκείθενε η ψυχή απ' το μίσος που την καίει πολεμάει να πεταχθεί. Της καρδίας κτυπίες βροντάνε μες στα στήθια τους αργά, και τα χέρια όπου χουμάνε περισσότερο ειν' γοργά. Ουρανός γι' αυτούς δεν είναι, ουδέ πέλαγο, ουδέ γη· γι' αυτούς όλους το παν είναι μαζωμένο αντάμα εκεί. Τόση η μάνητα κι η ζάλη, που στοχάζεσαι μη πως από μία μεριά και απ' άλλη δεν είν΄ ένας ζωντανός. Κοίτα χέρια απελπισμένα πώς θερίζουνε ζωές! Χάμου πέφτουνε κομμένα χέρια, πόδια, κεφαλές, και παλάσκες και σπαθία με ολοσκόρπιστα μυαλά, και με ολόσχιστα κρανία, σωθικά λαχταριστά. Προσοχή καμία δεν κάνει κανείς, όχι, εις τη σφαγή· πάνε πάντα εμπρός. Ω, φθάνει, φθάνει· έως πότε οι σκοτωμοί; Ποιος αφήνει εκεί τον τόπο, πάρεξ όταν ξαπλωθεί; Δεν αισθάνονται τον κόπο και λες κι είναι εις την αρχή. Ολιγόστευαν οι σκύλοι, και «Αλλά», εφώναζαν, «Αλλά», και των Χριστιανών τα χείλη «φωτιά», εφώναζαν, «φωτιά». Λιονταρόψυχα, εκτυπιούντο, πάντα εφώναζαν «φωτιά», και οι μιαροί κατασκορπιούντο, πάντα σκούζοντας «Αλλά». Παντού φόβος και τρομάρα και φωνές και στεναγμοί· παντού κλάψα, παντού αντάρα, και παντού ξεψυχισμοί. Ήταν τόσοι! Πλέον το βόλι εις τ' αυτιά δεν τους λαλεί. 'Ολοι χάμου εκείτοντ' όλοι εις την τέταρτην αυγή. Σαν ποτάμι το αίμα εγίνη και κυλάει στη λαγκαδιά, και το αθώο χόρτο πίνει αίμα αντίς για τη δροσιά. Της αυγής δροσάτο αέρι, δεν φυσάς τώρα εσύ πλιο στων ψευδόπιστων το αστέρι· φύσα, φύσα εις το ΣΤΑΥΡΟ! Απ' τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά! Της Κορίνθου ιδού και οι κάμποι· δεν λάμπ' ήλιος μοναχά εις τους πλάτανους, δεν λάμπει εις τ' αμπέλια, εις τα νερά. Εις τον ήσυχον αιθέρα τώρα αθώα δεν αντηχεί τα λαλήματα η φλογέρα, τα βελάσματα το αρνί. Τρέχουν άρματα χιλιάδες σαν το κύμα εις το γιαλό, αλλ' οι ανδρείοι παλληκαράδες δεν ψηφούν τον αριθμό. Ω τρακόσιοι, σηκωθείτε και ξανάλθετε σε μας· τα παιδιά σας θελ' ιδείτε πόσο μοιάζουνε με σας. 'Ολοι εκείνοι τα φοβούνται και με πάτημα τυφλό εις την Κόρινθο αποκλειούνται κι όλοι χάνουνται απ' εδώ. Στέλνει ο άγγελος του ολέθρου πείνα και θανατικό, που με σχήμα ενός σκελέθρου περπατούν αντάμα οι δυο· και πεσμένα εις τα χορτάρια απεθαίνανε παντού τα θλιμμένα απομεινάρια της φυγής και του χαμού. Κι εσύ αθάνατη, εσύ θεία, που ότι θέλεις ημπορείς. εις τον κάμπο, Ελευθερία, ματωμένη περπατείς. Στη σκια χεροπιασμένες, στη σκια βλέπω κι εγώ κρινοδάχτυλες παρθένες οπού κάνουνε χορό. Στο χορό γλυκογυρίζουν ωραία μάτια ερωτικά, και εις την αύρα κυματίζουν μαύρα, ολόχρυσα μαλλιά. Η ψυχή μου αναγαλλιάζει πως ο κόρφος καθεμιάς γλυκοβύζαστο ετοιμάζει γάλα ανδρείας κι ελευθεριάς. Μες στα χόρτα, τα λουλούδια, το ποτήρι δεν βαστώ· φιλελεύθερα τραγούδια σαν τον Πίνδαρο εκφωνώ. Απ' τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά! Πήγες εις το Μεσολόγγι την ημέρα του Χριστού, μέρα που άνθισαν οι λόγγοι για το τέκνο του Θεού. Σου 'λθε εμπρός λαμποκοπώντας η Θρησκεία μ' ένα σταυρό, και το δάκτυλο κινώντας οπού ανεί τον ουρανό, «σ' αυτό», εφώναξε, «το χώμα στάσου ολόρθη, Ελευθεριά!». Και φιλώντας σου το στόμα μπαίνει μες στην εκκλησιά. Εις την τράπεζα σιμώνει, και το σύγνεφο το αχνό γύρω γύρω της πυκνώνει που σκορπάει το θυμιατό. Αγρικάει την ψαλμωδία οπού εδίδαξεν αυτή· βλέπει τη φωταγωγία στους Αγίους εμπρός χυτή. Ποιοι είν' αυτοί που πλησιάζουν με πολλή ποδοβολή, κι άρματ', άρματα ταράζουν; Επετάχτηκες εσύ! Α, το φως που σε στολίζει, σαν ηλίου φεγγοβολή, και μακρίθεν σπινθηρίζει, δεν είναι, όχι, από τη γη. Λάμψιν έχει όλη φλογώδη χείλος, μέτωπο, οφθαλμός· φως το χέρι, φως το πόδι, κι όλα γύρω σου είναι φως. Το σπαθί σου αντισηκώνεις, τρία πατήματα πατάς, σαν τον πύργο μεγαλώνεις, κι εις το τέταρτο κτυπάς. Με φωνή που καταπείθει προχωρώντας ομιλείς: «Σήμερ', άπιστοι, εγεννήθη, ναι, του κόσμου ο Λυτρωτής. Αυτός λέγει, αφοκρασθείτε: "Εγώ ειμ' 'Αλφα, Ωμέγα εγώ· πέστε, που θ' αποκρυφθείτε εσείς όλοι, αν οργισθώ; Φλόγα ακοίμητην σας βρέχω, που, μ' αυτήν αν συγκριθεί κείνη η κάτω οπού σας έχω, σαν δροσιά θέλει βρεθεί. Κατατρώγει, ωσάν τη σχίζα, τόπους άμετρα υψηλούς, χώρες, όρη από τη ρίζα, ζώα και δέντρα και θνητούς. Και το παν το κατακαίει, και δεν σώζεται πνοή, πάρεξ του άνεμου που πνέει μες στη στάχτη τη λεπτή"». Κάποιος ήθελε ερωτήσει: Του θυμού Του εισ' αδελφή; Ποιος είν' άξιος να νικήσει ή με σε να μετρηθεί; Η γη αισθάνεται την τόση του χεριού σου ανδραγαθιά, που όλην θέλει θανατώσει τη μισόχριστη σπορά. Την αισθάνονται και αφρίζουν τα νερά, και τ' αγρικώ δυνατά να μουρμουρίζουν σαν ρυάζετο θηριό. Κακορίζικοι, πού πάτε του Αχελώου μες στη ροή και πιδέξια πολεμάτε από την καταδρομή να αποφύγετε; Το κύμα έγινε όλο φουσκωτό· εκεί ευρήκατε το μνήμα πριν να ευρείτε αφανισμό. Βλασφημάει, σκούζει, μουγκρίζει κάθε λάρυγγας εχθρού, και το ρεύμα γαργαρίζει τες βλασφήμιες του θυμού. Σφαλερά τετραποδίζουν πλήθος άλογα, και ορθά τρομασμένα χλιμιντρίζουν και πατούν εις τα κορμιά. Ποίος στο σύντροφον απλώνει χέρι, ωσάν να βοηθηθεί· ποίος τη σάρκα του δαγκώνει όσο που να νεκρωθεί. Κεφαλές απελπισμένες, με τα μάτια πεταχτά, κατά τ' άστρα σηκωμένες για την ύστερη φορά. Σβιέται -αυξαίνοντας η πρώτη του Αχελώου νεροσυρμή- το χλιμίντρισμα και οι κρότοι και του ανθρώπου οι γογγυσμοί. Έτσι ν' άκουα να βουίξει τον βαθύν Ωκεανό, και στο κύμα του να πνίξει κάθε σπέρμα αγαρηνό! Και εκεί πού 'ναι η Αγία Σοφία μες στους λόφους τους επτά, όλα τ' άψυχα κορμία, βραχοσύντριφτα, γυμνά, σωριασμένα να τα σπρώξει η κατάρα του Θεού, κι απ' εκεί να τα μαζώξει ο αδελφός του Φεγγαριού. Κάθε πέτρα μνήμα ας γένει, κι η Θρησκεία κι η Ελευθεριά μ' αργό πάτημα ας πηγαίνει μεταξύ τους και ας μετρά. Ένα λείψανο ανεβαίνει τεντωτό, πιστομητό, κι άλλο ξάφνου κατεβαίνει και δεν φαίνεται, και πλιο και χειρότερα αγριεύει και φουσκώνει ο ποταμός· πάντα, πάντα περισσεύει· πολύ φλοίσβισμα και αφρός. Α, γιατί δεν έχω τώρα τη φωνή του Μωυσή; Μεγαλόφωνα την ώρα οπού εσβιούντο οι μισητοί, το Θεόν ευχαριστούσε στου πελάου τη λύσσα εμπρός, και τα λόγια ηχολογούσε αναρίθμητος λαός. Ακλουθάει την αρμονία η αδελφή του Ααρών, η προφήτισσα Μαρία, μ' ένα τύμπανο τερπνόν και πηδούν όλες οι κόρες με τσ' αγκάλες ανοικτές, τραγουδώντας, ανθοφόρες, με τα τύμπανα κι εκειές. Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή, σε γνωρίζω από την όψη που με βία μετράει τη γη. Εις αυτήν, είν' ξακουσμένο, δεν νικιέσαι εσύ ποτέ· όμως, όχι, δεν είν' ξένο και το πέλαγο για σε. Το στοιχείον αυτό ξαπλώνει κύματ' άπειρα εις τη γη, με τα οποία την περιζώνει, κι είναι εικόνα σου λαμπρή. Με βρυχίσματα σαλεύει που τρομάζει η ακοή· κάθε ξύλο κινδυνεύει και λιμνιώνα αναζητεί. Φαίνετ' έπειτα η γαλήνη και το λάμψιμο του ηλιού, και τα χρώματα αναδίνειτου γλαυκότατου ουρανού. Δεν νικιέσαι, είν' ξακουσμένο, στην ξηράν εσύ ποτέ· όμως όχι δεν είν' ξένο και το πέλαγο για σέ. Περνούν άπειρα τα ξάρτια, και σαν λόγγος στριμωχτά τα τρεχούμενα κατάρτια, τα ολοφούσκωτα πανιά. Συ τες δύναμές σου σπρώχνεις, και αγκαλά δεν είν' πολλές, πολεμώντας, άλλα διώχνεις, άλλα παίρνεις, άλλα καις. Μ' επιθυμία να τηράζεις δύο μεγάλα σε θωρώ, και θανάσιμον τινάζεις εναντίον τους κεραυνό. Πιάνει, αυξαίνει, κοκκινίζει, και σηκώνει μια βροντή, και το πέλαο χρωματίζει με αιματόχροη βαφή. Πνίγοντ' όλοι οι πολεμάρχοι και δεν μνέσκει ένα κορμί· χαίρου, σκιά του Πατριάρχη, που σε πέταξαν εκεί. Εκρυφόσμιγαν οι φίλοι με τσ' εχθρούς τους τη Λαμπρή, και τους έτρεμαν τα χείλη δίνοντάς τα εις το φιλί. Κειες τες δάφνες που εσκορπίστε τώρα πλέον δεν τες πατεί, και το χέρι οπού εφιλήστε πλέον, α, πλέον δεν ευλογεί. 'Ολοι κλαψτε· αποθαμένος ο αρχηγός της Εκκλησιάς· κλάψτε, κλάψτε· κρεμασμένος ωσάν να 'τανε φονιάς! 'Εχει ολάνοικτο το στόμα π' ώρες πρώτα είχε γευθεί τ' Άγιον Αίμα, τ' Άγιον Σώμα·λες πως θε να ξαναβγεί η κατάρα που είχε αφήσει, λίγο πριν να αδικηθεί, εις οποίον δεν πολεμήσει κι ημπορει να πολεμει Την ακούω, βροντάει, δεν παύει εις το πέλαγο, εις τη γη, και μουγκρίζοντας ανάβει την αιώνιαν αστραπή. Η καρδιά συχνοσπαράζει. Πλην τι βλέπω; Σοβαρά να σωπάσω με προστάζει με το δάκτυλο η θεά. Κοιτάει γύρω εις την Ευρώπη τρεις φορές μ' ανησυχιά· προσηλώνεται κατόπι στην Ελλάδα, και αρχινά: «Παλληκάρια μου, οι πολέμοι για σας όλοι είναι χαρά, και το γόνα σας δεν τρέμει στους κινδύνους εμπροστά. Απ' εσάς απομακραίνει κάθε δύναμη εχθρική, αλλά ανίκητη μια μένει που τες δάφνες σας μαδεί. Μία, που όταν ωσάν λύκοι ξαναρχόστενε ζεστοί, κουρασμένοι από τη νίκη, αχ, το νου σάς τυραννεί. Η Διχόνοια που βαστάει ένα σκήπτρο η δολερή καθενός χαμογελάει, "πάρ' το", λέγοντας, "και συ". Κειο το σκήπτρο που σας δείχνει έχει αλήθεια ωραία θωριά· μην το πιάστε, γιατί ρίχνει εισέ δάκρυα θλιβερά. Από στόμα οπού φθονάει, παλληκάρια, ας μην πωθεί, πως το χέρι σας κτυπάει του αδελφού την κεφαλή. Μην ειπούν στο στοχασμό τους τα ξένη έθνη αληθινά: "Εάν μισούνται ανάμεσό τους δεν τους πρέπει ελευθεριά". Τέτοια αφήστενε φροντίδα· όλο το αίμα οπού χυθεί για θρησκεία και για πατρίδα όμοιαν έχει την τιμή. Στο αίμα αυτό, που δεν πονείτε για πατρίδα, για θρησκειά, σας ορκίζω, αγκαλισθείτε σαν αδέλφια γκαρδιακά. Πόσο λείπει, στοχασθείτε, πόσο ακόμη να παρθεί· πάντα η νίκη, αν ενωθείτε, πάντα εσάς θ' ακολουθεί. Ω ακουσμένοι εις την ανδρεία καταστήστε ένα Σταυρό και φωνάξετε με μία: «Βασιλείς, κοιτάξτ' εδώ!» Το σημείον που προσκυνάτε είναι τούτο, και γι' αυτό ματωμένους μας κοιτάτε στον αγώνα το σκληρό. Ακατάπαυστα το βρίζουν τα σκυλιά και το πατούν και τα τέκνα του αφανίζουν και την πίστη αναγελούν. Εξ αιτίας του εσπάρθη, εχάθη αίμα αθώο χριστιανικό, που φωνάζει από τα βάθη της νυκτός: Να εκδικηθώ. Δεν ακούτε, εσείς εικόνες του Θεού, τέτοια φωνή; Τώρα επέρασαν αιώνες και δεν έπαυσε στιγμή. Δεν ακούτε; Εις κάθε μέρος σαν του Άβελ καταβοά· δεν ειν' φύσημα του αέρος που σφυρίζει εις τα μαλλιά. Τι θα κάμετε; Θ' αφήστε να αποκτήσομεν εμείς λευθεριάν, ή θα την λύστε εξ αιτίας πολιτικής; Τούτο ανίσως μελετάτε ιδού εμπρός σας τον Σταυρό: Βασιλείς, ελάτε, ελάτε, και κτυπήσετε κι εδώ!"».
Θύμα άγριου ξυλοδαρμού από αγνώστους, έπεσε ο Διοικητής της Τροχαίας Αθηνών. Ο Διοικητής της Τροχαίας Γιώργος Διαμαντόπουλος κινούταν πεζός στην
οδο Μπενάκη και Πανεπιστημιου με τον αστυνομικό συνοδό του, καθώς
εκτελούσε την υπηρεσία του στο κέντρο της Αθήνας, λόγω της πορείας υπέρ
των προσφύγων, που βρισκόταν σε εξέλιξη.
Οπως μετέδωσε η ΕΡΤ, μόλις η συγκέντρωση τελείωσε, ο Διοικητής της
Τροχαίας άρχισε περπατώντας να κατηφορίζει την οδό Πανεπιστημίου, με
σκοπό να πάρει το αυτοκίνητό του και να επιστρέψει στην υπηρεσία του.
Φορώντας τη στολή του και ενώ περπατούσε στην οδό Πανεπιστημίου,
έγινε αντιληπτός από μικρή ομάδα αγνώστων (πιθανότατα 4 άτομα). Αυτοί με
πρωτοφανή βιαιότητα του επιτέθηκαν και άρχισαν με μπουνιές και κλωτσιές
να τον χτυπούν στο κεφάλι και το πρόσωπο.
Ο διοικητής της Τροχαίας μεταφέρθηκε στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο, ενώ οι δράστες διέφυγαν στα στενά των Εξαρχείων. Επεισόδια στο Πολυτεχνείο
Μετά το τέλος της πορείας, σοβαρά επεισόδια σημειώθηκαν στους δρόμους
γύρω από το Πολυτεχνείο, με ομάδες νεαρών να πετούν βόμβες μολότοφ κατά
των αστυνομικών.
Οι άνδρες των ΜΑΤ απαντούν με ρίψη χημικών, ενώ αναμένεται να φτάσει στο σημείο μεγαλύτερη δύναμη της αστυνομίας.
Η Μεγάλη Επανάσταση, η πιο συγκλονιστική αντεπίθεση των
Ελλήνων Φορολογουμένων ενάντια στο φαύλο και διεφθαρμένο πελατειακό
κράτος αρχίζει να παίρνει πρωτοφανείς διαστάσεις.
Συμφωνα με το “Κουρδιστό Πορτοκάλι” το οποίο από
πολύ νωρίς έκανε λόγο για την μεγάλη επανάσταση που βρίσκεται σε
εξέλιξη και η οποία δεν είναι άλλη από το στραγγαλισμό των δημοσίων
εσόδων.
Οι πολίτες σταματούν να δίνουν χρήματα στο ελληνικό κράτος, τις
δημόσιες υπηρεσίες του και τους Οργανισμούς (υποτιθέμενης) κοινής
ωφελείας. Οι Ελληνες πολίτες σταμάτησαν να πληρώνουν οτιδήποτε στο
κράτος. Δεν θα πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ κι αυτό θα είναι η μεγαλύτερη
επανάσταση της μεταπολίτευσης. Οπως δεν πλήρωσαν την πρώτη δόση του
φόρου εισοδήματος.
Και κάτι ακόμη εξίσου συγκλονιστικό και συναρπαστικό. Παρά τις
προσκλήσεις των φαύλων κυβερνώντων οι καταθέσεις έκαναν φτερά από τις
τράπεζες. Οι πολίτες χτυπάνε το χυδαίο πελατειακό κράτος εκεί που
πονάει: στα ταμεία του, στην τσέπη του.
Οι καταθέτες δεν εμπιστεύονται το κράτος και αποσύρουν τις καταθέσεις
τους ακολουθώντας το παράδειγμα των κρατικοδίαιτων φοροφυγάδων
επιχειρηματιών που “στηρίζουν” τον Τσίπρα έχοντας βγάλει τα λεφτά τους
στο εξωτερικό.
Ετσι δεκατρία χρόνια πίσω πήγε το ύψος των καταθέσεων στις τράπεζες
καθώς τα 122,6 δισ. ευρώ που μετρήθηκαν τον Ιούλιο από την Τράπεζα της
Ελλάδας είναι τα επίπεδα που βρίσκονταν οι καταθέσεις το Νοέμβριο του
2003.
Μάλιστα το συνολικό ύψος των καταθέσεων μειώθηκε κατά 164
εκατ. ευρώ τον Ιούλιο σε σχέση με τον Ιούνιο κάνοντας έτσι ακόμα πιο
ανέφικτο τον στόχο της κυβέρνησης για την επιστροφή των καταθέσεων στην
Ελλάδα.
Παρά την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης, την καταβολή της πρώτης
δόσης και την επαναφορά του waiver για τα ελληνικά ομόλογα, τα στοιχεία
της Τράπεζας της Ελλάδας δείχνουν ότι ένας από τους βασικούς δείκτες της
ομαλότητας- οι καταθέσεις- σημείωσε πτώση τον Ιούλιο, αιφνιδιάζοντας το
οικονομικό επιτελείο που έχει ποντάρει στη σταδιακή επιστροφή τους στις
τράπεζες, έτσι ώστε να υποβοηθηθεί η απελευθέρωση φρέσκου χρήματος προς
την αγορά. Βέβαια, σημειώνεται ότι ο Ιούλιος ήταν ο μήνας καταβολής της
πρώτης δόσης του φόρου εισοδήματος, με αποτέλεσμα πολλοί καταθέτες να
χρησιμοποίησαν τις καταθέσεις τους για να ανταποκριθούν στις οφειλές
τους.
Ειδικότερα, οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων μειώθηκαν στα
122,579 δισ ευρώ από 122,743 δισ ευρώ τον Ιούνιο. Ειδικά όσον αφορά στα
νοικοκυριά καταγράφεται περαιτέρω μείωση των καταθέσεων ταμιευτηρίου
στα 50,248 δισ ευρώ από 50,648 δισ ευρώ τον Ιούνιο, δείγμα του ότι η
έναρξη των φορολογικών υποχρεώσεων “χτυπάει” και τις αποταμιεύσεις.
Μείωση κατά περίπου 150 εκατ. ευρώ εμφανίζουν και οι καταθέσεις όψεως,
ενώ αντιθέτως αύξηση στα 42,125 δισ ευρώ από 41,349 δισ ευρώ
καταγράφεται στις προθεσμιακές καταθέσεις. Όσον αφορά στις επιχειρήσεις, η εικόνα είναι ακόμα πιο “γκρίζα”, καθώς αποσύρθηκαν μέσα σε ένα μήνα 637 εκατ. ευρώ.
Το Κράτος στεγνώνει από χρήμα. Η πιο συγκλονιστική επανάσταση της μεσαίας τάξης βρίσκεται σε εξέλιξη.
Συνεχιζονται με αμείωτο ρυθμό οι πυρετώδεις προετοιμασίες για την μεταφορά σανού στη Θεσσαλονίκη, ενόψει της επικείμενης 81ης Διεθνούς Έκθεσης.
Προβληματισμός έντονος κυριαρχεί στο κυβερνητικό τιμ για την ποιότητα του σανού και του κουτόχορτου.
Το φετινό πρέπει να είναι σαφώς ανώτερης ποιότητα από το προηγούμενο και να μην φέρνει φουσκώματα.
Κυβερνητικοί κύκλοι αναφέρουν πως γίνετε προσπάθεια να δημιουργηθεί νέα ποικιλία με πρόσμιξη σανου και βλητων (του γνωστού χόρτου), μιας και το δεύτερο βοηθάει πολύ το έντερο στην εκκένωση (κοινώς χέσιμο).
Μάλιστα γι αυτό το λόγο θα τοποθετηθούν σε καίρια σημεία χημικές
τουαλέτες για την αποφυγή ανεπιθύμητων κενώσεων και αερίων την ώρα της
ομιλίας του πρωθυπουργού...
Αναμένουμε με εξαιρετικό ενδιαφέρον την υλοποίηση του σχεδιασμού και ευχόμαστε από καρδιάς να πάνε όλα κατ ευχήν χωρίς απρόοπτα.
ΚΑΙ ...ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΤΗΝ ΔΥΤ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΕΙΠΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΨΕΜΑΤΑ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΕΚΛΕΓΕΙ ΥΠΟΣΧΟΜΕΝΟΣ ΟΤΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΗΣ ΔΥΤ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΙΔΩΤΙΚΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΔΕΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ.
Φωτογραφία:FTEROGRAFOS
Την ιδιωτικοποίηση του
νερού, σε ποσοστό 49% (+23% σε σχέση με το πακέτο που ήδη έχει
ιδιωτικοποιηθεί), προανήγγειλαν ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης
Τσακαλώτος, και ο αναπληρωτής του, Γιώργος Χουλιαράκης, ενημερώνοντας
την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ για τα προληπτικά μέτρα και τον
αυτόματο “κόφτη” δαπανών.
Συγκεκριμένα,
κατά τη συνεδρίαση της Κ.Ο. συζητήθηκε το θέμα του ΤΑΙΠΕΔ και ο τρόπος
διοίκησής του, καθώς σύμφωνα με τις διατάξεις του Μνημονίου, θα υπάρχει
εκπρόσωπος των θεσμών στο νέο Υπερταμείο.
Οι
δύο υπουργοί επεσήμαναν ότι ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ δεν θα έχει δικαίωμα
διπλής ψήφου, ενώ αναγνωρίστηκε ότι “η χώρα έχει ένα βάρος που, στη φάση
στην οποία βρίσκεται, δεν μπορεί να το σηκώσει”. Στο πλαίσιο αυτό, όπως
ειπώθηκε στους βουλευτές, προωθείται η λογική των συμπράξεων που σε
ορισμένους τομείς, όπως το νερό, θα μείνει στο Δημόσιο το 51% που, όπως
σημείωναν αρμόδιες πηγές, είναι και συνταγματικώς κατοχυρωμένο.
Όπως
όλα δείχνουν, το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ
προχωράει με γοργούς ρυθμούς, παρεκκλίνοντας κατά πολύ από τις
προεκλογικές δεσμεύσεις της Κουμουνδούρου. Ειδικότερα, βασική αρχή του
ΣΥΡΙΖΑ ήταν η διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού, το οποίο
χαρακτηριζόταν από τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα ως «ανθρώπινο δικαίωμα»,
στις εκστρατείες εναντίον της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ και της ΕΥΔΑΠ που προωθούσε η προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Λίγους μήνες νωρίτερα, σε ομιλία
του στη Θεσσαλονίκη κατά της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ, είχε εξαπολύσει
σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, επικαλούμενος δηλώσεις
βουλευτών της τότε συμπολίτευσης. “Τους ακούω σε τοπικό επίπεδο να
λένεν ότι διαφωνούν με την ιδιωτικοποήση. Όμως λένε ότι δεν θα ρίξουν
και την κυβέρνηση για την ΕΥΑΘ. Δεν θα ρίξουν την κυβέρνηση για τους
πλειστηριασμούς, για τα νέα μέτρα, για το νέο μνημόνιο” έλεγε ο
Πρωθυπουργός.
Μπορεί να περνάτε πάνω από αυτό το φυτό κάθε μέρα και να μην
το συνειδητοποιείται. Ακριβώς κάτω από τα πόδια σας μπορεί κάλλιστα να
βρίσκεται ένα ισχυρό ενισχυτικό του ανοσοποιητικού συστήματος, που
καταπολεμά τον καρκίνο, και είναι μια νόστιμη προσθήκη στη σαλάτα σας.
Αυτό το φυτό είναι η γλιστρίδα, και ποτέ δεν θα το αγνοήσετε, ως ζιζάνιο
ξανά.
Αρχικά κατάγεται από την Ινδία και τη Βόρεια Αφρική, το αντράκλα,
τρέβλα, αντραχλίδα, σκλιμίτσα ή χοιροβότανο τώρα μεγαλώνει σε όλο τον
κόσμο. Οι περισσότεροι στη Βόρεια Αμερική το θεωρούν ακόμα ζιζάνιο, αλλά
πολλοί πολιτισμοί το φυτεύουν για μαγειρικές χρήσεις. Είναι γνωστό για
την ελαφρώς ξινή και αλμυρή γεύση του.
Η γλιστρίδα είναι μια μεγάλη πηγή βιταμίνης Α, η οποία βοηθά στην
οφθαλμική υγεία, και είναι επίσης ένα ισχυρός σύμμαχος στην καταπολέμηση
διαφόρων μορφών καρκίνου. Είναι επίσης μία από τις μεγαλύτερες πηγές
ωμέγα-3 λιπαρών οξέων στη γη, ξεπερνώντας ακόμη και ορισμένα είδη
ιχθυελαίων.
Τα οφέλη δεν σταματούν εκεί! Αυτό το μαγικό μικρό φυτό περιέχει
επίσης δύο διαφορετικές χημικές ουσίες με ισχυρές αντιοξειδωτικές
ιδιότητες: την betaxanthin και την reddish beta-cyanis. Επιπλέον, η
γλυστρίδα είναι γεμάτη από βιταμίνη C, βιταμίνες του συμπλέγματος Β,
καροτενοειδή, και μικρές ποσότητες ασβεστίου, μαγνησίου και σιδήρου.
Δείτε το παρακάτω βίντεο για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτό το σημαντικό φυτό της πίσω αυλής σας:
Τα
Σκόπια «Μακεδονία» αποκάλεσε σε συνέντευξη του σε τηλεοπτικό σταθμό της
γειτονικής χώρας, ο δήμαρχος της Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης.
Ο κ. Μπουτάρης κατά την παρουσία του στην ΠΓΔΜ, μίλησε στον
τηλεοπτικό σταθμό Sitel και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στις σχέσεις Ελλάδας
- Σκοπίων, αλλά και το ζήτημα της γλώσσας.
Αρχικά ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης ερωτηθείς για την ύπαρξη «μακεδονικής» γλώσσας τονίζει:
«Δεν με ενδιαφέρει αν η γλώσσα ονομάζεται μακεδονική. Είναι σλαβική
γλώσσα και δεν με ενδιαφέρει. Δεν έχουμε μακεδονική γλώσσα. Έχουμε
ελληνική γλώσσα και έτσι δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Αυτό που με
ενοχλεί και νομίζω ότι ενοχλεί και τους πάντες είναι η αλλαγή της
ιστορίας».
Σε αυτό το σημείο φαίνεται πάντως, πως με παρέμβαση του τηλεοπτικού
σταθμού η απάντηση του κ. Μπουτάρη δεν είναι ολόκληρη καθώς όπως
προκύπτει και στο βίντεο που δημοσιεύεται, κόβεται απότομα.
Στη συνέχεια ο Γιάννης Μπουτάρης τονίζει ότι «θα πρέπει να
βοηθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις, όσο περισσότερο τη "Μακεδονία" να
γίνει μέλος της ΕΕ. Η ένταξη σημαίνει πολύ περισσότερα από μία
οικονομική συμφωνία».
Ωστόσο ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης με νεύμα του πριν απαντήσει φαίνεται
πως ονομάζει «Μακεδονία» τα Σκόπια επειδή έτσι του τέθηκε η ερώτηση.
Σε επόμενη ερώτηση σχετικά με την παρουσία του σε Φόρουμ, όπου ήταν
ένας από τους ομιλητές , ο κ Μπουτάρης χρησιμοποίει ξανά τον όρο
«Μακεδονία», τονίζοντας μεταξύ άλλων, πως «είναι πολύ σημαντικό, ότι
πολλοί από τους μαθητές που βρέθηκαν σε αυτό είναι από τη Μακεδονία» και
στη συνέχεια προσθέτει πως «η Δημοκρατία της Μακεδονίας επί Τίτο ήταν
πολύ υποτιμημένη και απαξιωμένη».
Δείτε το βίντεο από τον τηλεοπτικό σταθμό sitel:
Οι υπηρεσίες της Βουλής φαίνεται πως δεν χωρούν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο γι’ αυτό και ελήφθη η απόφαση να νοικιαστούν νέες εγκαταστάσεις, πέραν όσων μισθώνει ήδη σε διάφορα κτίρια πέριξ της Πλατείας Συντάγματος.
Όλα αυτά την ώρα που υπάρχουν οδηγίες για γενικευμένη περιστολή των δημοσίων δαπανών.
Ο κύβος ερρίφθη στις 12 Αυγούστου, λίγες μέρες πριν την έξοδο του Δεκαπενταύγουστου.
Η απόφαση
επικαλείται «την ύπαρξη εξαιρετικής και επείγουσας ανάγκης μίσθωσης
κατάλληλων χώρων για τη στέγαση των υπηρεσιών της Βουλής, πλησίον του
μεγάρου της Βουλής, ώστε να μη διαταραχθεί η εύρυθμη λειτουργία του
Κοινοβουλίου, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι προσφέρονται προς ενοικίαση
το ισόγειο κατάστημα και οι ημιώροφος, 1ος, 2ος και 3ος όροφος του
κτιρίου επί της οδού Βασιλίσσης Σοφίας 11, ιδιοκτησία της Ανώνυμης
Κτηματικής Εταιρείας “ΚΑΡΒΑΝ Α.Ε.”, στο οποίο στεγάζονται ήδη υπηρεσίες
της Βουλής».
Πρόκειται για κτίριο απέναντι από το
μέγαρο της Βουλής που στεγάζει ήδη τις οικονομικές υπηρεσίες της εθνικής
μας αντιπροσωπίας, αλλά και το «Ιδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον
Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία». Η μίσθωση για τους νέους χώρους θα
διαρκέσει για τα επόμενα τέσσερα χρόνια και θα ξεκινήσει την 1η
Νοεμβρίου.
Το «μηνιάτικο» που θα καταβάλλει η Βουλή
στην ιδιοκτήτρια εταιρεία για τις νέες εγκαταστάσεις είναι… τσιμπημένο.
Αγγίζει τα 79.814 ευρώ μηνιαίως ή 960.000 ετησίως.
Μάλιστα, δεν αποκλείεται το ποσό να
ανέβει τα επόμενα τρία χρόνια κι αυτό γιατί, όπως διευκρινίζεται στη
σχετική απόφαση, «εξουσιοδοτείται ο γενικός γραμματέας της Βουλής να
υπογράψει τη σχετική σύμβαση μίσθωσης στην οποία θα καθοριστούν οι
ειδικότεροι όροι και οι λεπτομέρειες της μίσθωσης».
Διαβάστε τη σχετική απόφαση όπως δημοσιεύτηκε στην κοινοβουλευτική διαφάνεια πατώντας ΕΔΩ.
Ενώνουν τις δυνάμεις τους η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης.
Δεν αναφερόμαστε σε εκλογική συνεργασία των δυο κομματαρχών αλλά στη
σύμπραξη μετώπου κατά του κοινού εχθρού που είναι ο πρώην σύντροφος τους
Αλέξης Τσίπρας.
Ο λόγος για τις διαδηλώσεις που ετοιμάζουν προκειμένου να «υποδεχθούν» τον πρωθυπουργό στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Σχέδιο για επιβάρυνση 1 με 2
τοις χιλίοις σε όλες τις τραπεζικές και ηλεκτρονικές συναλλαγές –
Εξαιρούνται οι λογαριασμοί μισθοδοσίας και οι πληρωμές φόρων-εισφορών
Σχέδιο για επιβάρυνση 1 με 2 τοις χιλίοις σε όλες τις τραπεζικές και
ηλεκτρονικές συναλλαγές προκειμένου να μην ενεργοποιηθεί ο
δημοσιονομικός «κόφτης» καταρτίζει η κυβέρνηση, σύμφωνα με την
«Ημερησία».
Όπως γράφει η εφημερίδα το σχέδιο θα είναι έκτακτο στην περίπτωση που
τα έσοδα δεν κινηθούν ικανοποιητικά. Θεωρείται δε ότι η επιβολή ενός
τέτοιου φόρου δεν θα προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις.
Σύμφωνα με το
δημοσίευμα το σχέδιο προβλέπει εξαιρέσεις για τις συναλλαγές από
λογαριασμούς μισθοδοσίας και πληρωμές φόρων – εισφορών.
Ωστόσο η πρόταση φαίνεται να προκαλεί αντιδράσεις τόσο από την τρόικα
όσο και από τις τράπεζες που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να
πείσουν τους πολίτες να επιστρέψουν τις καταθέσεις τους.
Η τρόικα απ’ την πλευρά της φοβάται ότι ένας τέτοιος φόρος θα
επηρεάσει και τη χρήση του πλαστικού χρήματος υπονομεύοντας κατ’ ουσίαν
τις ηλεκτρονικές συναλλαγές και δίνοντας και άλλο χώρο στη φοροδιαφυγή. Σε
κάθε περίπτωση η κυβέρνηση επιμένει ότι ο προϋπολογισμός θα κλείσει
ικανοποιητικά φέτος και τα ταμεία θα γεμίσουν ώστε να μην χρειαστούν νέα
μέτρα…
ΣΧΟΛΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ : ΤΣΙΠΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΨΕΥΤΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ
Η
βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Χαρά Καφαντάρη, βρέθηκε χθες αργά το βράδυ σε
εκπομπή του Κontra Channel, όπου προκαλώντας αντιδράσεις δήλωσε
χαρακτηριστικά ότι «η εποχή του ''εγώ είμαι το αφεντικό του εαυτού μου'' έχει τελειώσει και ίσως τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν», ακυρώνοντας έτσι με λίγα λόγια την όποια μορφή επιχειρηματικότητας.
Όπως
είπε πρέπει να πάμε σε καινούργιες μορφές, όπως οι συνεταιριστικές
μορφές, σε μια κοινωνική οικονομία με καινούργια υγιή βάση.
«Πρέπει να βρούμε νέες μορφές συνεργατικότητας», πρόσθεσε.
Σύμφωνα με την ίδια, «οι μικρομεσαίοι πρέπει να συνεταιρισθούν, να κάνουν μια επιχείρηση από κοινού».
«Είναι μια πραγματικότητα που πρέπει να αρχίσει να καλλιεργείται», σημείωσε.
Ερωτηθείσα για το πώς θα λειτουργήσει
εξήγησε ότι «θα το δείτε όταν θα έρθει το νέο νομοσχέδιο που θα αφορά
την κοινωνική οικονομία».
ΣΧΟΛΙΟ: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΚΑΤΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΔΕΝ ΕΞΕΙΓΕΙΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ
Φωτογραφία: Eurokinissi
Την
εκτίμηση ότι η κυβέρνηση έχει ξεπεράσει την «πιο κρίσιμη καμπή» του
προγράμματός της, εξέφρασε η κυβερνητική εκπρόσωπος, Όλγα Γεροβασίλη.
«Τα μέτρα βρίσκονται πλέον πίσω μας, έχοντας παράλληλα τηρήσει το
προεκλογικό μας πρόγραμμα και υπερκαλύψει κάθε μας υποχρέωση», αναφέρει
χαρακτηριστικά στη συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Αγορά».
Αναφερόμενη στις ανακοινώσεις που πρόκειται να κάνει ο πρωθυπουργός,
Αλέξης Τσίπρας, στη ΔΕΘ, επισημαίνει ότι αυτές θα κινηθούν στο πλαίσιο
της «δίκαιης ανάπτυξης», με δύο σημεία-σταθμούς: την ολοκλήρωση του
προγράμματος προσαρμογής και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και
«με τη δίκαιη συμμετοχή και στις υποχρεώσεις και στα οφέλη όλων των
Ελλήνων πολιτών».
Ακόμη, η κ. Γεροβασίλη χαρακτηρίζει τη Σύνοδο των χωρών του
ευρωπαϊκού Νότου «ένα ακόμη βήμα» προς τη διαμόρφωση μιας συμμαχίας για
την αλλαγή της ευρωπαϊκής ατζέντας και αναφέρει ότι υπάρχει «εμφανής
πλέον ρωγμή στην ιδεοληψία που επικράτησε όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης
εντός της ΕΕ». Παράλληλα, η κυβερνητική εκπρόσωπος δεν παραλείπει να
κατηγορήσει τη Νέα Δημοκρατία για την «αμφίσιμη στάση» της στο ζήτημα
των εργασιακών.
Επιπλέον, σχετικά με τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, η κ.
Γεροβασίλη ξεκαθαρίζει ότι ο αριθμός των τηλεοπτικών αδειών είναι
οριστικός και χαρακτηρίζει τη διαδικασία «πρωτόγνωρη για τα ελληνικά
δεδομένα αδιάβλητη μέθοδο», που θα αποτελέσει μοντέλο για παρόμοιας
σημασίας μελλοντικούς διαγωνισμούς.
Τέλος, η κυβερνητική εκπρόσωπος αναφέρεται στη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας
για το προσφυγικό και εκφράζει την αισιοδοξία της ότι η γείτονα χώρα θα
τηρήσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Ευρώπη. «Το ενδεχόμενο
παραβίασης της συμφωνίας περιορίζεται με το πέρασμα του χρόνου»,
δηλώνει. Προσθέτει ότι η ελληνική πλευρά δεν έχει σταματήσει να ενισχύει
τις δομές φιλοξενίας και τονίζει ότι από εδώ και πέρα, σημασία έχει να
επιταχυνθεί η διαδικασία μετεγκατάστασης. «Κάτι που, επίσης, αναμένεται
να συμβεί, όσο αυξάνονται οι πιέσεις και η αποφασιστικότητα της ΕΕ
απέναντι στις χώρες που καθυστερούν να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους»,
καταλήγει.
Φωτογραφία: Eurokinissi
