Γρήγορα κι ο Τσίπρας θα έχει την τύχη που είχαν κι άλλες μαριονέτες της Αριστεράς…- Ισως και την τύχη του Τσαουσέσκου.

Η εμπειρία της Λατινικής Αμερικής δείχνει ότι εκεί όπου πηγαίνει το ΔΝΤ να επιβάλει τα προγράμματά του οι αριστεροί πρωθυπουργοί είναι αυτοί που φεύγουν με ελικόπτερο αν, αφού εκλεγούν για να βάλουν τέλος στη λιτότητα και τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις, καταλήγουν να τις εφαρμόζουν. Η Ελλάδα δεν είναι Λατινική Αμερική, αλλά τίποτα δεν αποκλείει το ενδεχόμενο ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας να αποδειχτούν εξίσου αναλώσιμοι.

Προφανώς η ιστορία δεν κάνει κύκλους, ούτε επαναλαμβάνεται. Υπάρχουν όμως ομοιότητες που μόνο τυχαίες δεν είναι.

Στον Ισημερινό η ριζική αλλαγή που συμβόλιζε ο Αλφρέντο Παλάσιο, ο οποίος κυβέρνησε από τον Απρίλιο του 2005 μέχρι τον Ιανουάριο του 2007, σε σχέση με τον προκάτοχό του Λούτσιο Γκουτιέρες, συμπυκνώνεται σε μια φωτογραφία στην οποία ο Παλάσιο φοράει λευκή ιατρική ποδιά (εδώ οι συμβολισμοί πρέπει να ερμηνευτούν στο ειδικό πλαίσιο μιας φτωχής, αναπτυσσόμενης χώρας), ενώ δίπλα του βρίσκεται ο Γκουτιέρες φορώντας στρατιωτική στολή.

Ο καρδιολόγος Παλάσιο, υπουργός Υγείας τη δεκαετία του ’90 και με διεθνή καριέρα στην καρδιοχειρουργική, ανέλαβε τα πρωθυπουργικά καθήκοντα υποσχόμενος γενναίες επενδύσεις σε κοινωνικά προγράμματα. Τον αντίλογο που κάθε φορά διατυπωνόταν, ότι αυτές οι υποσχέσεις έρχονταν σε σύγκρουση με τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει ο Ισημερινός στο πλαίσιο της επιτήρησης από το ΔΝΤ, τις προσπερνούσε διά της σιωπής. 

Μέχρι που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και αποδείχθηκε ότι όλες εκείνες οι φιλολαϊκές υποσχέσεις, που του χάρισαν το χαρακτηρισμό «λαϊκιστής» από τη δεξιά αντιπολίτευση, απλώς αδυνατούσαν να εφαρμοστούν εφόσον προτεραιότητα είχαν οι δεσμεύσεις στο ΔΝΤ. Έτσι ο γιατρός, που ένα μήνα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του έχαιρε αποδοχής άνω του 62%, διέψευσε τις ελπίδες και τάχιστα μεταμορφώθηκε σε όργανο των πιστωτών, ανακοινώνοντας περικοπές και αιματοκυλώντας διαδηλώσεις. Μέχρι που αναγκάστηκε να φύγει νύχτα από το προεδρικό μέγαρο δίνοντας τη θέση του στον Ραφαέλ Κορέα…

Στη Βολιβία ο Εδουάρδο Ροντρίγκες μπορεί να κυβέρνησε από τον Ιούνιο του 2005 μέχρι τον Ιανουάριο του 2006, οπότε κέρδισε τις εκλογές ο Έβο Μοράλες, ωστόσο τα αρχικά σχέδια τον ήθελαν να αποτελεί εναλλακτική λύση, εκτονώνοντας την τεταμένη πολιτική ατμόσφαιρα. Δηλαδή, προοριζόταν να είναι κάτι περισσότερο από μεταβατικός πρόεδρος για να μπορέσει να συνεχίσει την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων που εφάρμοσε ο προκάτοχός του Κάρλος Μέσα, διαχειριζόμενος όμως τον λαϊκό παράγοντα. Πρόεδρος άλλωστε του Ανωτάτου Δικαστηρίου και γεννημένος στην Κοτσαμπάμπα, κάλλιστα μπορούσε να εμφανιστεί ως η ανατροπή του προηγούμενου καθεστώτος πλήρους υποτέλειας στους ξένους ιδιοκτήτες του κλάδου της ενέργειας.

Τα σχέδια έμειναν στα χαρτιά, καθώς η πλήρης συμμόρφωσή του Ροντρίγκες με τις πολιτικές εντολές που εκπορεύονταν από τη Σάντα Κρους, όπου έχει την έδρα της η αμερικανόδουλη ελίτ των γαιοκτημόνων, αλλά και η απόλυτη υποταγή του στα αμερικανικά σχέδια, με αποκορύφωμα την υφαρπαγή βολιβιανών πυραύλων από τις ΗΠΑ το φθινόπωρο του 2005, πρόσθεσε και τον ίδιο στη μακρά σειρά των ανυπόληπτων προέδρων της Βολιβίας που η θητεία τους στο Παλάσιο Κεμάδο, όπως λέγεται το προεδρικό μέγαρο στην πρωτεύουσα της Βολιβίας Λα Πας, ταυτίστηκε με βία εναντίον διαδηλωτών, σκάνδαλα και υποτέλεια στον ξένο παράγοντα. Το σημαντικότερο δε είναι ότι ούτε κι αυτός κατάφερε να εκτονώσει τη λαϊκή οργή ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις.

Στην Αργεντινή ο Φερνάρντο ντε λα Ρουα, σύμβολο των ελίκοπτερο-μεταφερόμενων πρωθυπουργών, αποτελεί την πιο χαρακτηριστική περίπτωση αριστερού… διά πάσα χρήση. Κέρδισε τις εκλογές τον Δεκέμβριο του 1999, διαδεχόμενος τον Κάρλος Μένεμ, ο οποίος επί μία δεκαετία εφάρμοσε το πιο ακραίο νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα στη Νότια Αμερική, μετά τη Χιλή του φασίστα Πινοτσέτ. Ο Φερνάντο ντε λα Ρούα ήταν, σε συμβολικό επίπεδο πάντα, η αναίρεση του Μένεμ. Το κόμμα του, η Ριζοσπαστική Πολιτική Ένωση, από την οποία προερχόταν και ο Ραοόλ Αλφονσίν (με τον οποίο, μεταξύ άλλων, ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε σχηματίσει τη δεκαετία του ’80 την «Πρωτοβουλία των 6»), επί χούντας ήταν στην παρανομία, ανήκε στη Σοσιαλιστική Διεθνή, ενώ στο προεκλογικό του πρόγραμμα υποσχόταν ακόμη και σοσιαλισμό.

Τους πρώτους μήνες της εκλογής του ανακοίνωσε αυξήσεις στους μισθούς των δασκάλων και ένα γενναίο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Παρ’ όλα αυτά, η μακρά περίοδο χάριτος που προμήνυαν τα πολύ ψηλά ποσοστά δημοτικότητάς του, που ξεπερνούσαν ακόμη και το 70%, δεν κράτησε πολύ. Η πολιτική κρίση, που εκφράστηκε με την παραίτηση του αντιπροέδρου του Κάρλος Αλβάρες, είχε αρχίσει να οδηγεί σε αποσύνθεση την κυβέρνηση ακριβώς ένα χρόνο μετά την εκλογή του. Έναν ακόμη χρόνο μετά ο «αριστερός» Φερνάρντο ντε λα Ρούα δραπέτευε με ελικόπτερο από το προεδρικό μέγαρο, αφήνοντας πίσω του 22 νεκρούς και 200 τραυματίες.

Ενδεχομένως κάποιος να αντιτείνει ότι οι διαφορές του ελληνικού πολιτικού συστήματος είναι περισσότερες από τις ομοιότητες με τα πολιτικά συστήματα της Λατινικής Αμερικής, όπου συντελέστηκε η ελπιδοφόρα άνοδος και η ταπεινωτική και ταχύτατη πτώση των τριών κατ’ όνομα αριστερών προέδρων στους οποίους αναφερθήκαμε. Επομένως είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να επαναληφθούν στην Ελλάδα οι σκηνές λαϊκής αγανάκτησης και μαζικού ξεσηκωμού που είδαμε στο Μπουένος Άιρες με το Αργεντινάσο, τον Δεκέμβριο του 2001, ή στην Κοτσαμπάμα της Βολιβίας, στο πλαίσιο των αγώνων κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού.

Εκ πρώτης όψεως όντως οι διαφορές είναι κάθε άλλο παρά αμελητέες. Η ελληνική Βουλή έχει κατά κανόνα περισσότερα χρόνια αδιατάρακτου βίου σε σχέση με τη μέση λατινοαμερικάνικη, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση στη Γηραιά “Ήπειρο θωρακίζει θεσμικά κάθε κυβέρνηση, εάν κι εφόσον υπηρετεί την πολιτική της, επιβάλλοντας έτσι τη νομιμοποίησή της κι έχοντας στην πράξη μετατραπεί σε υπερκράτος. Στη Λατινική Αμερική, αντίθετα, τα πολιτικά συστήματα αποδεικνύονται ευάλωτα στις ασύμμετρες και ενίοτε αμφίπλευρες πιέσεις και -μιλώντας για την τελευταία δεκαετία- πιο δεκτικά στις πιέσεις του «πεζοδρομίου». Η δε Ουάσινγκτον, παρότι έχει στο βιογραφικό της στρατιωτικά πραξικοπήματα, εισβολές και απόπειρες δολοφονίας εκλεγμένων ηγετών, αποδείχθηκε λιγότερο «σκληρή για να πεθάνει» πολιτικά σε σύγκριση με το Βερολίνο, τo οποίο έχει φροντίσει να περιβάλει με συνταγματικό μανδύα ακόμη και τα μέσα της πιο ωμής πολιτικής παρέμβασης στο εσωτερικό άλλων χωρών. Με άλλα λόγια, η CIA αποδείχθηκε λιγότερο αποτελεσματική από το ευρώ.

Περισσότερες οι ομοιότητες…

Με μια δεύτερη ματιά, όμως, ακόμη και αυτές οι ουσιώδεις διαφορές ωχριούν μπροστά στη σημαντικότερη ομοιότητα: την υποκείμενη συνάφεια μεταξύ των προγραμμάτων λιτότητας, όπως αυτά εφαρμόστηκαν στην αμερικανική υποήπειρο, πειραματικά στην αρχή και καθολικά στη συνέχεια, και των μνημονίων που εφαρμόζονται εδώ και πέντε χρόνια στην Ελλάδα, με ένα ανελέητο, συνεχές πολιτικό σφυροκόπημα που προκαλεί αλλεπάλληλες μεταμορφώσεις στο πολιτικό σύστημα.

Δεν πρόκειται για σχήμα λόγου ή δημοσιογραφική υπερβολή – το μέγεθος της «προσαρμογής» στην Ελλάδα μπορεί κάλλιστα να συγκριθεί με την «προσαρμογή» που επιβλήθηκε στη Λατινική Αμερική. Αρκεί να αναλογιστούμε τον τριπλασιασμό σχεδόν της ανεργίας, από το 9%-10% στο 27% και τη μέση πτώση των εισοδημάτων κατά 40%! Πρόκειται για επιδόσεις που θεωρούνταν αδιανόητες για την Ευρώπη και το περίφημο «κοινωνικό κεκτημένο» της και αφορούν μέτρα που ακόμη και τώρα σε καμία άλλη χώρα της ηπείρου -ούτε και σε αυτές που πέρασαν από μνημόνια, όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Κύπρος- δεν έχουν επιβληθεί. Επομένως, οι συγκρίσεις επιτρέπονται και δεν αποτελούν αυθαιρεσία…

Τη δική τους επιβεβαίωση στο σενάριο να φύγει νύχτα ο Τσίπρας, αφού αποδειχθεί λίαν συντόμως τι μεγάλος πολιτικός απατεώνας είναι, δίνουν και τα πολιτικά σενάρια που υφαίνει εν κρυπτώ το ίδιο το Μαξίμου. Είναι χαρακτηριστική η βολιδοσκόπηση προς το ΠΑΣΟΚ να συμμετάσχει στην κυβέρνηση, την επομένη κιόλας των εκλογών, κι ενώ ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σχημάτιζαν άνετη κυβερνητική πλειοψηφία και φαινομενικά δεν είχαν ανάγκη καμία άλλη κυβερνητική συμμαχία.

Με αυτήν τη βολιδοσκόπηση επί της ουσίας η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ήθελε από τώρα να έχει το δικό της σχέδιο β για την περίπτωση που είτε η ομάδα των «53» είτε άλλη ομάδα διαφωνούντων από τις πολλές που έχουν αρχίσει να σχηματίζονται θα αρχίσει να προκαλεί ρωγμές στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και οι προεκλογικοί εσωκομματικοί κλυδωνισμοί θα αρχίσουν να μεταφέρονται στο εσωτερικό της κοινοβουλευτικής ομάδας.

Επιπλέον, οι γέφυρες προς τα υπόλοιπα μνημονιακά κόμματα (ΝΔ, Ποτάμι) που κρατάει ανοιχτές ο ΣΥΡΙΖΑ φέρνουν στην επιφάνεια τη βαθιά του ανασφάλεια για την επόμενη μέρα. Εκείνη τη μέρα, για την ακρίβεια, που θα αρχίσει να ψηφίζει τους εφαρμοστικούς νόμους του τρίτου μνημονίου και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθούν μπροστά στο υπαρξιακό δίλημμα που βρέθηκαν την προηγούμενη πενταετία δεκάδες πασόκοι και δεξιοί συνάδελφοί τους: να σηκώσουν το χέρι και να ψηφίσουν, κινδυνεύοντας να τρώνε ξύλο από τους περαστικούς, ή να δηλώσουν παρόντες ή ακόμη και να καταψηφίσουν τα μέτρα λιτότητας, χάνοντας τα διόλου ευκαταφρόνητα υλικά προνόμια που εξασφαλίζει η βουλευτική έδρα…

Συμπερασματικά, το πείραμα του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι καινούργιο. Κάθε φορά που τα ενδεδειγμένα μέσα εξαντλούνται, δηλαδή τα αμιγώς αστικά κόμματα που κάνουν την αρχή, καταρρέουν από το τεράστιο πολιτικό κόστος που επισείει η εφαρμογή ίων προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής, τα κάστανα από τη φωτιά καλούνται να βγάλουν κόμματα που αναφέρονται στην Αριστερά και υπερέβησαν το εκλογικό περιθώριο αντιπροσωπεύοντας τα συμφέροντα όσων επλήγησαν από την κρίση. Αυτό ακριβώς που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ με ένα πρόγραμμα το οποίο ξεχείλιζε από αντιφάσεις, λογικά κενά και υποσχόταν το τέλος της λιτότητας. Μέχρι που και αυτά τα κόμματα να αποδειχθούν αναλώσιμα από μια κοινωνία που δεν αντέχει άλλες περικοπές στις συντάξεις. Ας μη χαίρονται επομένως στο Μαξίμου για την επιτυχία τους. Γρήγορα κι ο Τσίπρας θα έχει την τύχη που είχαν κι άλλες μαριονέτες της Αριστεράς…

http://vathikokkino.gr/archives/99057

Πηγή: Λεωνίδας Βατικιώτης – Unfollow –

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Ο «Σφαγέας» Συντάξεων της ΝΔ βγήκε να κρίνει τον «Σφαγέα» του ΣΥΡΙΖΑ (Βίντεο)

ΑΥΤΑ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ… ΒΓΗΚΕ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΟΝ ΑΠΑΤΕΩΝΑ ΥΠΟΥΡΓΟ, ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟ Ο ΠΡOΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ (ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ) ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΡΟΥΤΣΗΣ… Ο ΕΝΑΣ «ΣΦΑΓΕΑΣ» ΕΚΡΙΝΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟ… ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ…
«Από αύριο η Νέα Δημοκρατία, θα ασκήσει κάθε κοινοβουλευτικό δικαίωμα και δυνατότητα για να εμποδίσει αυτό που ειπώθηκε από τον υπουργό. Σήμερα έμαθαν 1.200.000 συνταξιούχοι Έλληνες ότι καταργείται η επικουρική τους σύνταξη. Περίπου 200 ευρώ το μήνα», δήλωσε ο κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργός Εργασίας, Γιάννης Βρούτσης, σε τηλεφωνική παρέμβαση που έκανε στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου, “στον ενικό”.
«Συνιστώ να επανεξετάσει την απόφαση του. Θα μας βρει αντίθετους Δεν θα επιτρέψουμε την κατάργηση της επικουρικής σύνταξης, που είναι σημαντική βοήθεια για κάθε σπίτι», πρόσθεσε ο Βρούτσης.
Από την πλευρά του ο Κατρούγκαλος, απάντησε: «Η δική μου πρόταση είναι πράγματι για την ενσωμάτωση της κύριας και της επικουρικής σύνταξης γιατί θεωρώ ότι με αυτό τον τρόπο θα εξασφαλιστεί καλύτερα το εισόδημα των συνταξιούχων.


.


 By 242424v

Πάτρα: Στρατιωτικός ο 45χρονος που "βούτηξε" στο κενό - Έπεσε φορώντας την στολή του! Αντιμετώπιζε οικονομικά και άλλα προβλήμματα

Απο την ταρατσα τηΣ πολυκατοικιαΣ που διεμενε

20|10|2016 | 21:14

Πάτρα - Δυτική Ελλάδα

Μόνιμος της Ελληνικής Αεροπορίας στην 117 Πτέρυγα Μάχης Ανδραβίδας, ήταν σύμφωνα με πληροφορίες και όπως αναφέρει  το tempo24.gr, o 45χρονος που το απόγευμα της Πέμπτης, έβαλε τέλος στη ζωή του πέφτοντας από την ταράτσα πολυκατοικίας που διέμενε, στην Έξω Αγυιά στην Πάτρα.

Σύμφωνα με πηγές του tempo24.gr, o ανδρας γύρισε στο διαμέρισμα του στον 3ο όροφο, από την δουλειά του και κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες φορώντας την στολή του, ανέβηκε στην ταράτσα και βούτηξε στο κενό.

Έχει εντοπιστεί σημείωμα στο οποίο ο αυτόχειρας φέρεται να εξηγεί του λόγους που τον οδήγησαν στην αυτοκτονία. Ο αυτόχειρας ήταν πατέρας ενώ παιδιού, ενώ πληροφορίες αναφέρουν πως αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα.

Το καψόνι του στρατού λέγεται bullying στα σχολεία!

Στον στρατό λέγεται “καψόνι”. Έχει οδηγήσει νέους στο θάνατο. Στην αυτοκτονία. Συνέβαινε και συμβαίνει. «Για να μας κάνει άνδρες», ο Στρατός! Το πρώτο που λένε φυσικά οι διοικητές για να “καθαρίσουν” γρήγορα κι εύκολα, καθώς ούτε η πολιτική αλλά και ούτε η στρατιωτική ηγεσία αναλαμβάνει τις τεράστιες ευθύνες τους είναι ότι οι στρατιώτες που επιλέγουν να δώσουν τέλος στη ζωή τους μη αντέχοντας τις υπερβολές των “παλιών” και των ανωτέρων τους, είναι …αδύναμοι. Δηλαδή ότι αυτή ίσως να είναι η μοίρα των “πιο αδύναμων” στον στρατό…

Άλλη μια διαδεδομένη και εξίσου αισχρή δικαιολογία του Στρατού «είναι οι γκόμενες», που χωρίζουν τους φαντάρους και τους ωθούν στην αυτοκτονία!!!

Με αυτά και μ’ αυτά το “καψόνι” πέρασε στα σχολεία κι όπως απέδειξε η τραγωδία με τον Βαγγέλη Γιακουμάκη η βία “συνοδεύει” τα παιδιά μας ακόμη και μετά από την εφηβεία τους που αποτελεί “άλλοθι” -κακώς- για την όποια βίαιη συμπεριφορά τους. Με νταήδες που με αυτό τον τρόπο επιχειρούν να καλύψουν αδυναμίες, κόμπλεξ και φοβίες.

Όπως επισημαίνει και ο αρθρογράφος του onalert.gr «μια κοινωνία που τις τελευταίες δεκαετίες στηρίχθηκε στον απόλυτο ατομικισμό. Πετυχημένος ήταν όποιος “τ΄ άρπαζε”, αδύναμος και βλαξ όποιος δεν το έκανε. Μεγάλωσε παιδιά με “αρχές κουτσαβακισμού” κι όχι ανθρωπιάς και αλληλεγγύης και τώρα παριστάνουμε τους έκπληκτους -ως συνήθως- για τον θάνατο του Βαγγέλη. Επιτρέψαμε να επικρατήσει η λογική του “νταή” ακόμη και στις πιο απλές ανθρώπινες συναναστροφές. Πόσο μάλλον στις περίπλοκες σχέσεις παιδιών, εφήβων και νέων ανθρώπων. Η “δεξαμενή” των “κακομαθημένων” παιδιών γέμιζε ραγδαία με βασικούς υπεύθυνους ανεύθυνους γονείς και αδιάφορους εκπαιδευτικούς. Τώρα θα το …συζητήσουμε για κάποιες ημέρες και μετά θα το ξεχάσουμε γρήγορα. Μέχρι να μας χτυπήσει το πρόβλημα την πόρτα. Ίσως και να έχει μπει στο σπίτι μας, αλλά να το αγνοούμε. Να μην το ξέρουμε καν.

Όμως αυτά τα πρότυπα επιβλήθηκαν στην κοινωνία μας από συγκεκριμένα καθεστωτικά κόμματα, διευκόλυναν συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα, τα προπαγάνδισαν μέσα από τα συγκεκριμένα καθεστωτικά ΜΜΕ, διαμόρφωσαν ολόκληρα δίκτυα πελατειακών σχέσεων ικανά να εξαγοράσουν, να υποτάξουν, να χειραγωγήσουν και να καλύψουν κάθε παρανομία. Ήταν η συνέχεια του κράτους της Δεξιάς, των ταγματασφαλιτών και των μαυραγοριτών, της Χούντας των Συνταγματαρχών και της αντιπαροχής, του Νιάρχου και του Ωνάση. Που το διαδέχτηκε η ΕΟΚ -που θα τρώγαμε με χρυσά κουτάλια-, οι Καραμανλής-Παπανδρέου-Μητσοτάκης-Σημίτης, ο Κοσκωτάς, ο Αλαφούζος, ο Λάτσης, ο Λαμπράκης, ο Μπόμπολας και ο Βαρδινογιάννης. Για να έρθει μετά η ακροδεξιά του Χριστόδουλου και του ΛΑΟΣ, οι φονιάδες ΝΑΖΙ μιζαδόροι των εφοπλιστών της Χρυσής Αυγής.

Αξίζει να σημειωθεί ότι και στην περίπτωση του Βαγγέλη ο αστός πολιτικός δεν παρενέβη για να στηρίξει τον αδύναμο, αλλά τον δυνατό, το βάναυσο, το θρασύδειλο, που είχε πίσω του ισχυρή και πολυπληθή οικογένεια με περίσσευμα ψήφων!

Όλοι αυτοί συγκάλυψαν το καθημερινό έγκλημα που συντελούνταν, είναι συνένοχοι της δολοφονίας, που ήταν αργή και βασανιστική:

 «Τον είχαν ακινητοποιήσει σε καρέκλα, τον τραμπούκιζαν, τον έφτυναν και τον χλεύαζαν με υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς και σχόλια», αποκαλύπτει υψηλόβαθμος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ., για περιστατικό που είχε συμβεί πριν από περίπου 10 μήνες, με θύμα τον αγνοούμενο 20χρονο φοιτητή της Σχολής Γαλακτοκομικής Ιωαννίνων, Βαγγέλη Γιακουμάκη.

Σε άλλη περίπτωση που περιγράφεται σε κάποια από τις καταθέσεις, οι δράστες είχαν κάνει τον Βαγγέλη... τζουκ μποξ! Τον είχαν κλείσει σε ντουλάπα και έριχναν... κέρματα προκειμένου εκείνος να τραγουδήσει! 

Σε άλλο σημείο περιγράφεται ένα ακόμη επεισόδιο που εξελίχθηκε ενώ ο 20χρονος αγνοούμενος φοιτητής έκανε μπάνιο. Οι «εκφοβιστές» έκλεισαν το νερό και τον άφησαν για ώρα με τις σαπουνάδες! 

 «Βασανιστήρια» διαπόμπευσης: Μία ομάδα συμφοιτητών του, επίσης από την Κρήτη, είχαν στοχοποιήσει την ιδιαιτερότητα της προσωπικότητάς του και εξαπέλυσαν μπαράζ πειραγμάτων εκτός ορίων, με αυξητικές τάσεις και διαρκή κλιμάκωση. Ο «εξευτελισμός» του κορυφώθηκε με την απομόνωση σε δωμάτιο της φοιτητικής εστίας και την ακραία διαπόμπευσή του, στο περιστατικό της προηγούμενης Άνοιξης. Άρχισαν τον ακραίο χλευαστικό τραμπουκισμό του. Οι νεαροί κορόιδευαν τον Βαγγέλη με τοπικιστικά σχόλια του τύπου: «Πρέπει να δείχνεις και να φέρεσαι σαν Κρητικός. Να είσαι σκληρός άνδρας, όπως όλοι οι συντοπίτες σου». Οι αρμόδιοι αξιωματικοί εξετάζουν την πιθανότητα εκτός από τον τραμπουκισμό και ξυλοδαρμό του, να υπέστη βασανιστήρια άλλου… τύπου για τα οποία δεν είχε μιλήσει ποτέ γιατί ντρεπόταν.

 Πόσο ξένα είναι όλα αυτά από την χακί καθημερινότητα των μονάδων;

Θα επιχειρήσουμε να περιγράψουμε τα βασανιστήρια-καψόνια που υφίστανται οι φαντάροι και όχι μόνο, καθώς είναι καθεστώς στις Στρατιωτικές Σχολές. Και φυσικά δε θα μπορούσαν να διατηρηθούν χωρίς της ανοχή των διοικητών, το έργο των οποίων διευκολύνουν, αλλά και της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Είναι μια πραγματικότητα που την συναντάς στα Κέντρα Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων, στα ΣΠΕΝ, στην ΕΛΔΥΚ, στις Ειδικές Δυνάμεις, στη Προεδρική Φρουρά,  αλλά επίσης  στην Σχολή Ευελπίδων και στις Σχολές Υπαξιωματικών όλων των Όπλων. Αποκαλύπτοντας τελικά ότι τα καψόνια είναι τμήμα της εκπαιδευτικής διαδικασίας που έχουν στόχο την Αξιοπρέπεια και την Προσωπικότητα των εκπαιδευόμενων, με σκοπό την καθυπόταξη και χειραγώγηση τους.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΨΟΝΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΙΟΥΣ ΔΙΕΞΑΓΕΤΑΙ;

Απάντηση μας δίνει το  κείμενο με τίτλο «Η εκπαίδευση και το καψόνι» που συναντά κανείς στο blog «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ» όπου αναφέρει τα εξής:

«Μπορούμε λοιπόν να προσδιορίσουμε ότι "καψόνι" θεωρείται οποιαδήποτε συμπεριφορά ενός μέλους των ενόπλων δυνάμεων μόνιμου ή έφεδρου ανεξάρτητα βαθμού και υπηρεσίας που αναγκάζει ένα άλλο μέλος των ενόπλων δυνάμεων μόνιμο ή έφεδρο, ανεξάρτητα βαθμού ή υπηρεσίας να υποφέρει ψυχικά ή/και σωματικά, χωρίς να υπάρχει εύλογη αιτία, εκθέτοντάς το ή πιέζοντάς το να συμμετέχει σε βάναυσες, καταχρηστικές και επιβλαβείς δραστηριότητες, που δεν προβλέπονται από εγκεκριμένα προγράμματα ή διαταγές εκπαίδευσης της αρμόδιας στρατιωτικής υπηρεσίας.

Δηλαδή το καψόνι δεν περιορίζεται μόνο μεταξύ προϊσταμένου και υφισταμένου, αλλά μπορεί να συμβεί μεταξύ ομοιοβάθμων, για παράδειγμα μεταξύ παλαιών και νέων στρατιωτών, ή ακόμη να γίνει από κατώτερο προς ανώτερο, ειδικά όταν ο κατώτερος σε βαθμό ασκεί τα καθήκοντα του εκπαιδευτή και ο ανώτερος είναι εκπαιδευόμενος σε κάποιο στρατιωτικό σχολείο εκπαίδευσης. 

Συνήθως το καψόνι περιλαμβάνει χωρίς να περιορίζεται μόνο σ' αυτό, "τελετές" μύησης ή δήθεν στρατιωκοποίησης, με επιβολή σαδιστικής σωματικής δοκιμασίας, ή ψυχολογικής πίεσης με ύβρεις ή με εξαναγκασμό απαγγελίας αισχρολογιών ή ακραίων φανατισμών ή άλλων ανόητων συνθημάτων ή εκφράσεων, που καταφέρονται κατά της αξιοπρέπειας του εξαναγκαζόμενου ατόμου.

Κτυπήματα στο πρόσωπο, στ' αυτιά ή στη μύτη, πάτημα δακτύλων χεριών ή ποδιών, τραβήγματα, σκίσιμο ρούχων,  βάναυσο και βίαιο κόψιμο κουμπιών, βρέξιμο άνευ λόγου με κρύο νερό, υπερβολική με βίαιο εξαναγκασμό κατανάλωση  τροφών ή νερού ή άλλων αηδιαστικών "μιγμάτων", περιλαμβάνονται στην κατηγορία του καψονιού.

Δεν είναι απαραίτητο για να χαρακτηρισθεί μια πράξη σαν καψόνι, να περιλαμβάνει φυσική επαφή μεταξύ θύτη και θύματος. Μπορεί να περιορίζεται σε επίπεδο φραστικό με ύβρεις και φωνές ή σε άσκηση ψυχολογικής βίας, αλλά δεν παύει να είναι και αυτό καψόνι».

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΩΝ ΠΕΖΟΝΑΥΤΩΝ

 Από το Κέντρο Εκπαίδευσης του Αυλώνα μέχρι τη μονάδα που θα υπηρετήσουν και την ημέρα που θα απολυθούν η ζωή των φαντάρων που κατατάσσονται στους πεζοναύτες είναι ένα διαρκές καψόνι. Καψόνια που όπως λένε και οι ανώτεροι ή οι «παλιοί» που δρουν εν γνώσει ή εν αγνεία τους προς όφελος της ιεραρχίας των στρατοπέδων, είναι για να «στρώσουν». Δηλαδή για να πάψουν να διεκδικούν και να σκέφτονται οτιδήποτε άλλο εκτός από τις διαταγές των ανωτέρων τους. Να πάψουν να αγωνίζονται και να νιώθουν σαν πραγματικοί «πολίτες με στολή» και να μεταλλαχτούν ή σε συντηρητές στρατοπέδων, ή σε υποστηρικτές των βουλών της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας εντός και εκτός συνόρων, ή ακόμη και σε εν δυνάμει κατασταλτικές δυνάμεις εναντίον του «εχθρού λαού».

Το μείγμα συμπληρώνεται βέβαια και με την ανάλογή δόση εθνικισμού και μίσους με τα γνωστά «τραγουδάκια» του τύπου «Ήταν ένα καράβι ένα αρματαγωγό από το Βόλο σάλπαρε να σπείρει πανικό» (γνωστό και ως το τραγούδι των πεζοναυτών) που πέρα από το ότι είναι παράνομα επιχειρούν να μπολιάσουν το μυαλό των νέων με σχέδια και ιδέες που καμία σχέση δεν έχουν με την «ασφάλεια της πατρίδας» στο όνομα της οποίας πίνει νερό όλο το πολιτικό και στρατιωτικό δυναμικό της αστικής τάξης.

Τα εθνικιστικά συνθήματα και τραγούδια πολλές φορές δε, δίνουν τη θέση τους σε «εμπνευσμένα αποφθέγματα» όπως το «οι γυναίκες όλες είναι πουτάνες»!

Όλα αυτά εξάλλου αποτελούν την «εκπαίδευση» που δημιούργησε τα εκτρώματα των ειδικών δυνάμεων του Λιμενικού σώματος στην Στρατιωτική Παρέλαση της 25^ης Μαρτίου στην Αθήνα, που φυσικά έπεσαν στα μαλακά στο Ναυτοδικείο!

Η καθημερινότητα αυτή λοιπόν κάνει το συνηθισμένο «πέσε και πάρε» και τις μεταβολές μέχρι τελικής πτώσεως να φαντάζουν σαν παιχνίδι, παρόλο που αποτελούν και αυτά από μόνα του ένα πρώτο καψόνι που αποσκοπεί σε όλα ή σε μέρος των παραπάνω. Το μυαλό όμως της ιεραρχίας των πεζοναυτών προκειμένου να πετύχουν το σκοπό τους δουλεύει. Και φτιάχνει καψόνια.

ΚΑΨΟΝΙ Νο 1: Ξεβίδωμα λάμπας. Κατά τη διάρκεια αυτού διατάζεσαι να ξεβιδώσεις μια λάμπα σε ένα μέρος που δεν υπάρχει.

ΚΑΨΟΝΙ Νο 2: Τραγούδισμα της «Μακεδονίας» πάνω σε μεγάλες πέτρες και έπειτα σε βάρκα με βήμα σημειωτόν (το καψόνι αυτό έγινε σε στρατιώτη στη σειρά Νοεμβρίου που ήταν «Ι».)

ΚΑΨΟΝΙ Νο 3: Το τζουκ μποξ: Κλειδώνεται ένας φαντάρος μέσα σε φωριαμό, του πετιούνται κέρματα από τον διατάζον το καψόνι και αυτός πρέπει να τραγουδήσει υποδυόμενος το τζουκ μποξ.

ΚΑΨΟΝΙ Νο 4: Το πινκ-πονκ: Οι δύο που διατάζουν το καψόνι στέκονται αντικριστά σε απόσταση 200 μέτρων και ο εκτελών τρέχει διαρκώς ανάμεσά τους και κάθε φορά που φτάνει μπροστά από τον κάθε ένα αναφέρεται.

ΚΑΨΟΝΙ Νο 5: Το ηλεκτρόνιο: Διαταγή να τρέχεις γύρω γύρω από μια περιοχή φωνάζοντας «είμαι ένα τρελό τρελό ηλεκτρόνιο»

ΚΑΨΟΝΙ Νο 6: Κατάβρεξη με λάστιχα στο κεφάλι

Η «εκπαίδευση» όμως συνεχίζεται και στις μονάδες υπηρεσίας. Συγκεκριμένα σε πενθήμερη άσκηση διαχείμασης που εκτέλεσε τάγμα της ταξιαρχίας πεζοναυτών Βόλου στην Πηλέα του Πηλίου οι πεζοναύτες διατάχτηκαν να παραμείνουν για ένα διάστημα γυμνοί στο χιόνι. Όταν δε γύρισαν στο στρατόπεδο Γεωργούλα και το ανέφεραν στους συναδέλφους τους, οι «παλιοί» και οι αξιωματικοί του στρατοπέδου τους διαβεβαίωσαν πως αυτό «προβλέπεται».

Τέλος, να θυμίσουμε τις αποκαλύψεις του ΔΙΚΤΥΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ για την εκπαίδευση των Ειδικών Δυνάμεων στην ΕΛΔΥΚ  όπου σε σχετικό βίντεο αποδεικνύονταν ότι η χειροδικία, η βαναυσότητα, τα εμετικά εθνικιστικά συνθήματα αποτελούν μέρος της εκπαίδευσης, στοχεύοντας στην καλλιέργεια και ενίσχυση μισαλλόδοξων αντιλήψεων και μετατροπή των εκπαιδευόμενων σε δολοφονικά πολεμοκάπηλα ζόμπι. 

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΑΨΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΝ

Το πρότυπο Διακλαδικό Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων της Τρίπολης αποκαλύπτεται ως πεδίο δράσης ακραίων αξιωματικών που υποβάλλουν τους στρατιώτες σε καψόνια παραβιάζοντας βάναυσα τον Στρατιωτικό Κανονισμό. Ενώ οι συνάδελφοι επιχειρούσαν να χαλαρώσουν στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο τους, Υπολοχαγός επέλεξε να αποδείξει ότι στον Στρατό κυριαρχεί η αυθαιρεσία της ιεραρχίας. Αφού συγκέντρωσε τους φαντάρους στο θάλαμο, διέταξε επιθεώρηση, βάζοντας τους να φορούν εξαρτύσεις. Επειδή δεν έμεινε ικανοποιημένος από τα στρωμένα κρεβάτια και την ένταση της φωνής των νεοσυλλέκτων στα παραγγέλματα του, διέταξε "πέστε και πάρτε"!
Ουσιαστικά μετέτρεψε τη γυμναστική σε ομαδικό καψόνι εντός του θαλάμου, κάτι που βεβαίως απαγορεύεται ρητώς, αφού η ώρα γυμναστικής καθορίζεται από το επίσημο πρόγραμμα εργασιών και σε καμιά περίπτωση ο χώρος διεξαγωγής της δεν είναι ο θάλαμος. Επίσης, μετέτρεψε -το όποιο κατά τη γνώμη του- ατομικό παράπτωμα σε ΟΜΑΔΙΚΟ ΚΑΨΟΝΙ, στο πνεύμα της καταδικαστέας από όλους ναζιστικής αντίληψης και πρακτικής.
Κάτι που και πάλι παραβιάζει τον Στρατιωτικό Κανονισμό.

Πρόσφατα σε ορκωμοσία στο Κέντρο Εκπαίδευσης Τεθωρακισμένων (ΚΕΤΘ) στον Αυλώνα σημειώθηκαν ξανά ρατσιστικές και μισαλλόδοξες συμπεριφορές του διοικητή ταξίαρχου Παπαδόπουλου. Οι συμπεριφορές αυτές αφορούσαν περισσότερο τις πρόβες αφού η παρουσία κοινού στην επίσημη ορκωμοσία εκλογίκευσε κάπως τον διοικητή. Φρόντισε από την πρώτη στιγμή να εκφραστεί υποτιμητικά προς τους αλλόθρησκους λέγοντας με σχετικό ύφος «Μουσουλμάνοι-Εβραίοι όλοι το ίδιο είστε, ελάτε όλοι μαζί». Στη συνέχεια διασκέδασε με τα σπαστά ελληνικά ορισμένων και δήθεν χαμηλόφωνα, αλλά δίπλα στο μικρόφωνο, σχολίασε «ούτε ελληνικά δεν ξέρετε, τι έρχεστε εδώ».

Η διαδικασία της ορκωμοσίας για τους λιγοστούς μη ορθόδοξους είναι από μόνη της δύσκολη και αγχωτική. Ο διοικητής έκανε ό, τι μπορούσε για να τη δυσκολέψει ακόμη περισσότερο. Απαιτούσε από 10-15 φαντάρους να ακούγονται σαν ολόκληρη ύλη. Αφού τους στρέσαρε όσο μπορούσε, έβγαλε κάποιους στο μικρόφωνο, σίγουρος ότι τα σαρδάμ θα προκαλέσουν γέλιο σε όλο το παραταγμένο κέντρο και ακόμη μεγαλύτερη ντροπή στους αλλόθρησκους. Παράλληλα πολλοί αξιωματικοί διέταξαν τους φαντάρους να γυρίσουν δεξιά το κεφάλι τους κατά τη στρατιωτική συνήθεια στην περίπτωση που διαδραματίζονται καψώνια.

Επίσης, στο ΚΕΝ Αυλώνας προσβολές είχαν δεχτεί συνάδελφοι Ποντιακής καταγωγής,  ενώ σε φαντάρους που κατάγονται από την Αλβανία είχε απαγορευτεί να συνομιλούν στην αλβανική, προφασιζόμενος ο υπαξιωματικός που πρωταγωνίστησε στο ρατσιστικό επεισόδιο ανύπαρκτη διαταγή του ΓΕΣ.

Μεταξύ άλλων, στις πρόσφατες δημοσιευμένες καταγγελίες μας για τα όσα συνέβαιναν στο ΚΕΤΧ Πάτρας, συμπεριλαμβάνονται και τα εξής:

«Σε όλα τα παραπάνω προφανώς και συμβάλει και (κυρίως) υποκινεί και ο ΕΠΟΠ λοχίας, τοποθετημένος ως Αρχιλοχίας λόχου, του λόχου «διαλύσεως». Αυτός όμως ξεπερνά κάθε όριο, προσβάλλει συνεχώς τους στρατιώτες κάτι που απαγορεύεται ρητά, ακόμα και με ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς, όπως για παράδειγμα αποκαλώντας φαντάρο «ιρακινό» (προφανώς υποτιμητικά) εξαιτίας και μόνο άλλης καταγωγής του. Είναι δε κάποιος ομοφυλόφιλος; Θα προσβάλλεται σταθερά, με πόλεμο και προσβολές επί παντός επιστητού. Τολμάει ακόμα και να αμφισβητεί τυχόν ασθένειες παιδιών, θεωρώντας ότι θέλουν να γλιτώσουν υπηρεσίες, κι ας έχουν 40 πυρετό! Οι στρατιώτες αντιμετωπίζονται σαν αριθμοί για υπηρεσίες, και όχι σαν άτομα».

ΣΤΗ ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ «Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ» ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ! ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΨΟΝΙΑ

Άλλο ένα παλικάρι έχασε την ζωή του ενώ υπηρετούσε στις Ένοπλες Δυνάμεις. Πρόκειται για 24χρονο στρατιώτη που υπηρετούσε τη θητεία του στην Προεδρική Φρουρά, ο οποίος αυτοκτόνησε πέφτοντας στις γραμμές του Προαστιακού, στη στάση Νερατζιώτισσα. Σύμφωνα με πληροφορίες , ο νεαρός ζούσε επί χρόνια στην Αγγλία, όπου εργαζόταν ως DJ, και επέστρεψε για να καταταγεί στον στρατό.

Είναι γνωστές οι ακραίες και απάνθρωπες συνθήκες στράτευσης στην Προεδρική Φρουρά. Η διοίκηση της μονάδας ασκεί παράνομες και εξίσου ακραίες τακτικές εκπαίδευσης, ενώ κρύβεται πίσω από τους παλιούς φαντάρους που τους χρησιμοποιεί για να βασανίζει τους νέους, να τους κάμπτει και να τους «παραδειγματίζει». Δεν είναι τυχαίο ότι μόνο το 20-30% των φαντάρων που αρχικά επιλέχθηκαν στην Προεδρική Φρουρά θα παραμείνουν στις τάξεις της και φυσικά θα μεταφέρουν με χαρακτηριστική ομοιομορφία όλα τα μιλιταριστικά κατάλοιπα που θα τους μεταλαμπαδεύσουν οι εκπαιδευτές τους.

Ποια είναι η εκπαίδευση; Τηρώντας πιστά την ιδέα ότι "όσο πιο άχρηστο για τη ζωή σου είναι αυτό που κάνεις τόσο πιο μεγάλο πρέπει να φαίνεται "και η προεδρική φρουρά με τη σειρά της έρχεται να τονίσει αναχρονιστικά και απάνθρωπα χαρακτηριστικά που παράγονται και αναπαράγονται μέσα στο στρατό. Σύμφωνα, με μαρτυρίες συναδέλφων φαντάρων:

Η 1η μέρα: Αν ισχύει η λαϊκή παροιμία ότι η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, τότε ο νέος φαντάρος που εισέρχεται από τις πύλες του στρατοπέδου της προεδρικής φρουράς μόνο απαισιόδοξος και τρομοκρατημένος μπορεί να είναι. Οι εκπαιδευτές (4 σειρές παλιότεροι) τον περιμένουν πίσω από την πύλη έτοιμοι να του μάθουν το αγαπημένο τρίπτυχο της φρουράς, "δε μιλάς, δε γελάς και το κεφάλι να κοιτάει κάτω". Τον οδηγούν στο «ενυδρείο» όπου και ξεκινάει η παράσταση.

Με το κεφάλι σκυμμένο κάτω και εν μέσω ουρλιαχτών και θορύβων που προκαλούν χτυπώντας τραπέζια και ντουλάπες τον διατάζουν να στηθεί στον τοίχο ώστε η μύτη του και οι μύτες των παπουτσιών του να ακουμπούν σε αυτόν, εικόνες που θυμίζουν τις χειρότερες φυλακές. Εκεί περιμένει φωνάζοντας το όνομά του μέχρι να τελειώσει η διαδικασία ελέγχου των αποσκευών και παει να συμπληρώσει τα κατάλληλα χαρτιά. Έπειτα μέσα στους θαλάμους και σε πιο ήπιο κλίμα, με τα κεφάλια των νέων να είναι σκυμμένα ή ψηλά γίνεται μια σύντομη ενημέρωση για την εκπαίδευση τους ως υποψήφιοι εύζωνες. Πρώτος και βασικός κανόνας δε κοιτάμε ποτέ τους εκπαιδευτές στα μάτια.

Από και προς για φαγητό: Γενικά ακολουθείται ο κανόνας, δεν πας πουθενά χωρίς συνοδεία και φυσικά όχι μόνο δεν επιτρέπετε να πας αλλά ούτε να κοιτάξεις το μέρος που βρίσκονται οι θάλαμοι και το προαύλιο των ευζώνων, καθώς και το ΚΨΜ του στρατοπέδου. Όταν έρθει η ώρα του φαγητού και αφού παραταχθούν, ακολουθούν (πάλι με τα κεφάλια σκυμμένα και ανάμεσα από φωνές που απαγορεύουν έστω και το λοξοκοίταγμα) τους εκπαιδευτές τους.

Κατά τη διάρκεια του φαγητού: Πάλι τα κεφάλια των υποψηφίων πρέπει να είναι σκυμμένα και απαγορεύεται να μιλάς με το διπλανό σου. Το φαγητό κατά κοινή ομολογία είναι αρκετό και προσεγμένο, το νερό όμως μόνο μετά από αίτημα φαντάρων μπήκε στο τραπέζι.

Εκπαίδευση: Όπως αναμένονταν ίσως η εκπαίδευση είναι απαιτητική και οι εκπαιδευτές προσεκτικοί ως προς τη φυσική κατάσταση των υποψηφίων. Μελανό σημείο όμως η εγκαθιδρυμένη κι εδώ κλασική για των ελληνικό στρατό, λογική της συλλογικής τιμωρίας. Ένας κάνει κάτι παράτυπο όλοι πληρώνουν το τίμημα!

ΚΑΨΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ; ΒΕΒΑΙΩΣ!!!

Ούτε πέντε χρόνια δεν έχουν περάσει όταν συγκλονισμένη η κοινή γνώμη παρακολουθούσε τις αποκαλύψεις σχετικά με τη δράση ακροδεξιών στις τάξεις του Ελληνικού Στρατού και πιο συγκεκριμένα στη Σχολή Ευελπίδων. Σύμφωνα με την αρθρογραφία «τα χουντικά τραγούδια που ακούστηκαν στη Σχολή Ευελπίδων κατά τη διάρκεια του εορτασμού της επετείου του Πολυτεχνείου φαίνεται πως δεν είναι η μοναδική δραστηριότητα των ακροδεξιών σταγονιδίων, όπως χαρακτηρίστηκαν οι πρωταγωνιστές.

Όπως κατάγγειλε ο πρωτοετής στη σχολή Διονύσης Παπαντώνης, τεταρτοετείς σπουδαστές βασανίζουν νεοεισαχθέντες συναδέλφους τους σε σημείο που τους εξανάγκασαν σε παραίτηση, αφού προηγουμένως τους προκάλεσαν σοβαρά τραύματα. Στις αναφορές του καταγγέλλει πως οι Ευέλπιδες Νικόλαος Ταλιαδούρος και οι αδελφοί Φαραντάτου (πρωταγωνιστές στα τραγούδια της χούντας λίγες ημέρες νωρίτερα) είχαν μετατρέψει σε κολαστήριο τους κοιτώνες και τον προαύλιο χώρο της Σχολής Ευελπίδων. Η ομάδα τεταρτοετών υποχρέωσε τους πρωτοετείς να κάνουν κάμψεις έχοντας στην πλάτη τους στρώματα και κουβέρτες, ενώ οι... θύτες βιντεοσκοπούσαν το καψόνι με κινητό τηλέφωνο.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, ο τεταρτοετής Ν. Ταλιαδούρος αιφνιδίασε τον Παπαντώνη ψεκάζοντάς τον με αφρό ξυρίσματος στο πρόσωπο, γεγονός που του προκάλεσε χημικό τραύμα στο μάτι. Στην ημερησία διάταξη ήταν και οι βρισιές και οι προσωπικές προσβολές με σεξιστικό περιεχόμενο: «Δεν ξέρεις ποιος σε γαμάει ρε...», του έλεγαν οι βασανιστές του. Η ομάδα των τεταρτοετών, συνέχισε να ικανοποιεί τις αρρωστημένες ορέξεις της εις βάρος των πρωτοετών, με διάφορους τρόπους, μέχρι ότου ο Διονύσης Παπαντώνης δεν άντεξε άλλο και υπέβαλε αναφορά στην διοίκηση της Σχολής Ευελπίδων, με την οποία κατήγγειλε τα όσα συνέβαιναν, κατονομάζοντας τους βασανιστές του.

Λίγες ημέρες αργότερα, ο Εύελπις εγκατέλειπε τα όνειρα για μία σταδιοδρομία στον Στρατό Ξηράς και υπέβαλλε, με υπεύθυνη δήλωση του, παραίτηση από την Σχολή.

Μήπως τελικά αυτά τα γεγονότα, που σήμερα έχουν πρωταγωνιστές Ακροδεξιούς, αποτελούν μέρος του προγράμματος εκπαίδευσης και συνήθη γεγονότα στο πλαίσιο μιας αντίληψης που θέλει την κτηνωδία, το τσαλαπάτημα της προσωπικότητας την εθνικιστική προπαγάνδα και την καλλιέργεια της εχθρότητας απέναντι στα κοινωνικά κινήματα, συστατικά στοιχεία της Σχολής;

Εντυπωσιάζει μεταξύ άλλων, η εξαφάνιση των αξιωματικών από όλα αυτά τα οδυνηρά γεγονότα.

Είναι τυχαίο; Όχι βεβαίως.

Επειδή πρέπει να καλλιεργηθεί η αντίληψη του διαχωρισμού «παλιός-νέος» και η απόλυτη υποταγή του κατώτερου όχι μόνο γενικά στην ιεραρχία, αλλά κυρίως και πρωτίστως στον αμέσως ιεραρχικά ανώτερο, σημαντικό μέρος της εκπαίδευσης του κάθε έτους των σπουδαστών στις Στρατιωτικές Σχολές διεξάγεται από το αμέσως επόμενο. Έτσι λοιπόν, το ένα έτος τρέχει, βασανίζει, εξυβρίζει, δηλαδή εκπαιδεύει το αμέσως προηγούμενο!

Τα ερωτήματα προκύπτουν αμείλικτα:

1.Γιατί οι διοικητές της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων Υποστράτηγος Μπασιακούλης Γεώργιος (7/3/2010-6/11/2011) και ο Ταξίαρχος Αρβανίτης Γεώργιος (διοικητής από τις 7/11/2011) αποδέχονταν και συγκάλυπταν αυτή την ακραία συμπεριφορά;

2. Γιατί ο τότε αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Φραγκούλης Φράγκος δεν έκανε τίποτε;

3. Γιατί οι ΥΕΘΑ Π.Μπεγλίτης και Δ.Αβραμόπουλος δεν αντιμετώπισαν αποφασιστικά όλα αυτά τα ακραία περιστατικά;

4.Μήπως τελικά αυτή είναι η επιδιωκόμενη εκπαίδευση των υποψηφίων αξιωματικών και υπαξιωματικών;
Τελικά μετά την έρευνα και την ΕΔΕ που πραγματοποιήθηκε στην Σχολή Ευελπίδων για "τη Γιορτή της Χούντας" οι πρωταγωνιστές έπεσαν στα μαλακά, ενώ ένας από τους απολογητές τους, ο καθηγητής της Σχολής Λιόλιος, μήνυσε το ΔΙΚΤΥΟ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ για διασπορά ψευδών ειδήσεων και ορίστηκε δικάσιμος!!!  

Σχετικά πρόσφατα είχαμε αναδείξει τις συνθήκες που κυριαρχούν στις εν λόγω σχολές: Φάκελος: Οι απάνθρωπες συνθήκες στις σχολές μονίμων υπαξιωματικών (17 Οκτωβρίου 2011, 13:05) όπου αποκαλύπταμε ότι «οι σχολές υπαξιωματικών έχουν ένα πλούσιο παρελθόν αυθαιρεσίας, συστηματικής παραβίασης των νόμων και του Στρατιωτικού Κανονισμού. Τα βασανιστήρια πάντα αποτελούσαν μέρος της πραγματικότητας των Σχολών αυτών είτε ως καψόνια, είτε ως ακραίας μορφής εκπαίδευση. Ζητούμενο ήταν πάντα το τσάκισμα της προσωπικότητας των υφιστάμενων, η βίαιη στρατιωτικοποίηση τους».

Διαβάστε τους και βγάλτε τα συμπεράσματα σας: «ΣΧΟΛΗ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (ΣΜΥ)-ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΚΑΨΟΝΙΑ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΤΕ ΑΙΜΑ»!

«Άμεσα συνυφασμένη με την αποστολή τους είναι και η εκπαίδευσης τους. Ιεραρχία, Πειθαρχία, Υποταγή στον αμέσως ανώτερο, ασχολίαστη και αδιαπραγμάτευτη εκτέλεση των διαταγών είναι το άλφα και ωμέγα της εκπαίδευσης. Για αυτό ακριβώς τον λόγο είναι τόσο συχνές οι καταγγελίες, ιδιαίτερα από τις Σχολές Υπαξιωματικών, για τα καψόνια-βασανιστήρια που υποβάλλονται τα νεώτερα έτη από τους παλιούς , πάντα υπό το άγρυπνο βλέμμα και την καθοδήγηση των αξιωματικών. Αν το πράγμα ξεφύγει και υπάρξουν καταγγελίες, τότε ο παλιός θα πληρώσει τη νύφη . Σχεδόν πάντα υπάρχει η φήμη ότι κάποιοι κακοί παλιοί ή κατώτεροι αξιωματικοί αυθαιρετούν εξαιτίας της προβληματικής προσωπικότητας τους, ενώ ο διοικητής είναι καλός και δεν ξέρει!

Οι καταστάσεις που βιώνουν είναι τραγικές και την αποκλειστική ευθύνη όλων αυτών φέρει ο Διοικητής Ταξίαρχος Δημήτριος Μπίκος και ο Υποδιοικητής, Συνταγματάρχης, Τραγαζίκης Ευάγγελος. Ο διοικητής που σχετικά πρόσφατα ανέλαβε καθήκοντα στη ΣΜΥ, υπό την πίεση που άσκησε το ΓΕΣ μετά τις επαναλαμβανόμενες καταγγελίες για τα άγρια καψόνια που σημειώνονταν στη ΣΜΥ, άλλαξε το τροπάριο και ουσιαστικά ενσωμάτωσε τη βιαιότητα της καθυπόταξης των υποψηφίων υπαξιωματικών στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Σύνθημα του: Αφού δε μπορούμε να κάνουμε καψόνια, εκπαίδευση μέχρι να βγάλετε αίμα ! Για την ποιότητα της παρεχόμενης στρατιωτικής εκπαίδευσης είναι χαρακτηριστικές οι καταγγελίες. Κατά τη διάρκεια της νυχτερινής διαβίωσης στο Λιτόχωρο, οι επικεφαλής αξιωματικοί δε μπορούσαν να συντονιστούν μεταξύ τους και χάθηκαν μέσα σε δάσος του Ολύμπου! Οι κίνδυνοι ήταν πολλοί και η εξάντληση των σπουδαστών ξεπέρασε κάθε ανθρώπινο όριο. Οι σπουδαστές πριν συμμετέχουν στην άσκηση, μπορεί να είχαν νυχτερινά νούμερα σκοπιάς και να ήταν άυπνοι, να έτρεχαν όλη μέρα από τις 6.00 π.μ. σε εκπαίδευση και αγγαρείες, για να διαταχθούν το βράδυ να φορτωθούν πλήρη φόρτου (20 κιλά τουλάχιστον), για να διεξάγουν πορεία. Είναι ενδεικτικό ότι τους σπουδαστές συνόδευαν αξιωματικοί χωρίς πλήρη φόρτου, λες και πήγαιναν εκδρομή. Μάλιστα, οι ξεκούραστοι βαθμοφόροι επέλεξαν κάποια στιγμή να τρέξουν τους κατάφορτους και κουρασμένους σπουδαστές, κοροϊδεύοντας τους γιατί δεν άντεχαν. Πολλοί σπουδαστές χαρακτήρισαν το Λιτόχωρο ως νεά Γυάρο και Μακρόνησο εξαιτίας των βογγητών που ακούγονταν και των πόνων που υφίσταντο. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η νέα διοίκηση της ΣΜΥ έχει απαγορεύσει τη συνοδεία ασθενοφόρου στις εκπαιδευτικές πορείες, με αποτέλεσμα όταν κάποιος καταρρεύσει να τον μεταφέρουν δύο συνάδελφοι του σε φορείο.

Το αποκορύφωμα αυτής της αντίληψης ήταν όσα σημειώθηκαν μετά την τελευταία άσκηση στις 3 Σεπτεμβρίου, που περιελάμβανε πορεία 20 χλμ. και εξαντλητικές ασκήσεις. Οι υποψήφιοι υπαξιωματικοί βίωσαν καταστάσεις πανικού αφού πολλοί κατέρρευσαν ψυχολογικά, οι τραυματισμοί που σημειώθηκαν ήταν πολλοί και εξαιρετικά σοβαροί: ρήξη χιαστών, υγρό στο γόνατα, τραύματα στις φτέρνες κλπ. έκαναν πολλούς να πιστεύσουν ότι απειλείται σοβαρά η υγεία τους και ότι η εκπαίδευση θα τους προκαλέσει σοβαρές και μόνιμες σωματικές βλάβες.
Η διοίκηση της ΣΜΥ αντί να συναισθανθεί το τι οξύτατο πρόβλημα δημιουργεί και σε τι κινδύνους εμπλέκει τους σπουδαστές, επέλεξε να ρίξει την ευθύνη στους τραυματίες! Με πνεύμα εκδίκησης, αποφάσισε να τιμωρήσει τους ασθενούντες. Μετά από διαταγή του Υποδιοικητή Ευ.Τραγαζίνη, Λοχαγοί ανέλαβαν να τριγυρνούν στα ιατρεία και να σημειώνουν τα ονόματα των τραυματιών, απειλώντας τους θα τα πούμε και υπόσχονταν αυστηρή τιμωρία!
Με την λίστα των τραυματιών ανά χείρας ο διοικητής Δ.Μπίκας διέταξε τους αξιωματικούς να κυνηγούν αυτούς, να τους τιμωρούν με αστείες αφορμές, ώστε να παραμείνουν για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα εσώκλειστοι στη ΣΜΥ, που μετατράπηκε σε φυλακή για αυτούς».

Όπως είχαμε γράψει και σε προηγούμενη παρέμβαση μας «Στον σύγχρονο Κοινοβουλευτικό Ολοκληρωτισμό η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων πρέπει να γαλουχήσουν την νέα γενιά αξιωματικών ώστε να είναι προετοιμασμένη για θερμά πολεμικά επεισόδια που θα προκαλέσει ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός μεταξύ των κρατών Ελλάδας-Τουρκίας, για την συμμετοχή τους στις δολοφονικές αποστολές των ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ, αλλά και για να κατέβουν στο δρόμο σε ρόλο Απεργοσπάστη, αναλαμβάνοντας επίσης αποστολές Καταστολής των κοινωνικών κινημάτων.

Ολοκληρώνοντας την προσπάθεια μας θα δώσουμε κάποιες πρακτικές συμβουλές στους συναδέλφους για την αντιμετώπιση καψονιού:

Ø  Μάθετε καλά τους κανονισμούς που ισχύουν και αντιληφθείτε από την πρώτη στιγμή το πρόγραμμα ωρών υπηρεσίας και εκπαίδευσης. Ρωτήστε ευθέως για το τι δεν πρέπει να εκτελείτε, που σύμφωνα με τις διαταγές, λογίζεται σαν καψόνι.

Ø  Εκτός προγράμματος εκπαίδευσης και καθηκόντων υπηρεσίας, μη δεχθείτε να υποστείτε οποιαδήποτε σωματική δοκιμασία με το πρόσχημα της "ατομικής εκπαίδευσης" από παλιό στρατιώτη ή βαθμοφόρο, μέσα ή έξω από το θάλαμο σε ώρες που είναι αφιερωμένες σε ανάπαυση. Κάντε το θέμα και ζητήστε να δείτε τον υπεύθυνο αξιωματικό υπηρεσίας.

Ø  Αν κάποιος προσπαθήσει να χειροδικήσει επάνω σας, αντισταθείτε και αναφέρετε το θέμα πιο ψηλά. 

Ø  Αρνηθείτε να απαγγείλετε "ποιηματάκια" ή να φωνάζετε φράσεις ή συνθήματα με γελοίο περιεχόμενο, που θίγουν την προσωπικότητά σας και την αξιοπρέπειά σας και δεν έχουν σχέση με την στρατιωτική σας θητεία.

Ø  Να μη φοβάστε απειλές ούτε νταηλίκια από επίδοξους "αναμορφωτές" του στρατεύματος, αλλά αντιμετωπίστε τους με ηρεμία και σταθερότητα, όταν ξέρετε ότι έχετε το δίκιο με το μέρος σας.

ΜΗΝ ΕΚΤΕΛΕΙΤΕ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΔΙΑΤΑΓΗ

Οι στρατιώτες πρέπει να γυρίσουν την πλάτη στον πόλεμο, εθνικισμό, τον ρατσισμό και φασισμό. 

Υπερασπιζόμενοι τα Δικαιώματα του Φαντάρου Πολίτη με Στολή. Εμπιστευόμενοι μόνο το συλλογικό αγώνα και τα κοινά συμφέροντα και ελπίδες που έχουν τόσο μεταξύ τους, όσο και με εμάς και με όλο τον κόσμο της εργασίας.

Συνάδελφοι, πρέπει ο καθένας μας να συμβάλλει στην ανάπτυξη καθημερινής συνδικαλιστικής δράσης, σε Κίνημα Μέσα και Έξω από τον Στρατό.

Ότι άλλαξε, βελτιώθηκε, κερδήθηκε ήταν αποτέλεσμα αγώνων του εργαζόμενου λαού. Δε το χάρισε κανείς!

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

(αναδημοσίευση από Δίκτυο Σπάρτακος)

 

Αναρτήθηκε από ΑΝ.A.X. E.A.A.K. στις 8:17 π.μ.

H αντισυνταγματικη και η γελοία απαγόρευση κινητών τηλεφώνων στον στρατό

H αντισυνταγματικη η απαγόρευση κινητών τηλεφώνων στον στρατό

Η εξάπλωση των πολυμεσικών κινητών συσκευών που συνδυάζουν τηλεφωνικές υπηρεσίες, πρόσβαση στο Διαδίκτυο και δυνατότητα λήψης φωτογραφιών και κινούμενης εικόνας απειλεί ένα από τα κατ' εξοχήν "άβατα" της δημόσιας διοίκησης: τις στρατιωτικές υπηρεσίες. Τα κινητά τηλέφωνα ως εργαλεία διαφάνειας έχουν χρησιμοποιηθεί κατά κόρον για να επισημανθούν φαινόμενα παραβίασης ανθρώπινων δικαιωμάτων, διεθνώς αλλά και στην Ελλάδα. Ωστόσο, η χρήση ενός πολυμεσικού κινητού δεν αποτελεί απλή ευχέρεια του κατόχου του, αλλά γνωρίζει συνταγματική θεμελίωση και βασίζεται σε διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου. Οι περιορισμοί και οι αυστηρές απαγορεύσεις που επιβάλλει ο Ελληνικός Στρατος στην χρήση κινητών τηλεφώνων από τους πολίτες που υπηρετούν υποχρεωτικά στις τάξεις του, θα πρέπει λοιπόν να ελεγχθεί ως προς τη συμβατότητά τους με το Σύνταγμα, αλλά και με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.

1. H απαγόρευση

Ως προς την χρήση κινητών τηλεφώνων με κάμερα στα στρατόπεδα, έχει επιβληθεί στην πράξη μια γενική απαγόρευση. Σύμφωνα με σχετικά δημοσιεύματα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, η απαγόρευση βασίζεται σε κάποια εσωτερική διαταγή του Γενικού Επιτελείου Στρατού, η οποία όμως είναι απόρρητη. Οι στρατευμένοι ενημερώνονται για την απαγόρευση προφορικά, ή και από ανακοινώσεις που είναι αναρτημένες στα στρατόπεδα, χωρίς όμως να αναφέρεται η νομική βάση, δηλ. έστω ο αριθμός της εν λόγω απόρρητης διαταγής. Ως κύρωση, στην πράξη, εφαρμόζεται η προσωρινή κατάσχεση της συσκευής καθώς και η επιβολή πειθαρχικών μέτρων όπως η πενθήμερη φυλάκιση των κατόχων τέτοιων κινητών τηλεφώνων.

Ως προς την χρήση κινητών τηλεφώνων χωρίς κάμερες, έχει επιβληθεί χρονικός και τοπικός περιορισμός. Σε αυτή την περίπτωση ο κανόνας εκκινεί από την απαγόρευση και αναγνωρίζει το δικαίωμα χρήσης ως εξαίρεση (σε ώρες μεσημεριανής ανάπαυσης και σε χώρο ψυχαγωγίας μονάδος, αλλά όχι στους θαλάμους διαβίωσης). Και σε αυτήν την περίπτωση, η ανακοίνωση του κανόνα δεν συνοδεύεται από μνεία της νομικής βάσης, η οποία φέρεται ότι είναι απόρρητη, όπως προαναφέρθηκε.

2. Αντισυνταγματικότητα της απαγόρευσης

Η χρήση πολυμεσικού κινητού τηλεφώνου (smartphone) συνιστά ενάσκηση δύο δικαιωμάτων που αναγνωρίζονται από το Σύνταγμα: το δικαίωμα στην πληροφόρηση, αλλά και το δικαίωμα συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Τα δικαιώματα αυτά προβλέπονται από τοάρθρο 5Α του Συντάγματος:

1. Καθένας έχει δικαίωμα στην πληροφόρηση, όπως νόμος ορίζει. Περιορισμοί στο δικαίωμα αυτό είναι δυνατόν να επιβληθούν με νόμο μόνο εφόσον είναι απολύτως αναγκαίοι και δικαιολογούνται για λόγους εθνικής ασφάλειας, καταπολέμησης του εγκλήματος ή προστασίας δικαιωμάτων και συμφερόντων τρίτων. 2. Καθένας έχει δικαίωμα συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Η διευκόλυνση της πρόσβασης στις πληροφορίες που διακινούνται ηλεκτρονικά, καθώς και της παραγωγής, ανταλλαγής και διάδοσής τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους, τηρουμένων πάντοτε των εγγυήσεων των άρθρων 9, 9Α και 19.

Ως προς το δικαίωμα στην πληροφόρηση, (δηλαδή στην ενεργητική μετάδοση πληροφοριών, αλλά και στο δικαίωμα πρόσβασης στις πληροφορίες), επιτρέπεται η επιβολή περιορισμών για λόγους εθνικής ασφάλειας. Ωστόσο, οι περιορισμοί αυτοί πρέπει να επιβληθούν: (α) με νόμο και (β) να είναι απολύτως αναγκαίοι ενόψει των επιδιωκόμενων σκοπών (λ.χ. εθνική ασφάλεια). Αυτό σημαίνει ότι εάν οι περιορισμοί (α) δεν έχουν επιβληθεί με νόμο ή (β) δεν είναι απολύτως αναγκαίοι, δεν βρίσκονται σε συμβατότητα με το Σύνταγμα.

Ως προς το δικαίωμα συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας, δηλαδή στο αμυντικό δικαίωμα έναντι του Κράτους να μην παρεμποδίζει, αλλά να διευκολύνει την πρόσβαση σε πληροφορίες που διακινούνται ηλεκτρονικά, αλλά και την παραγωγή, ανταλλαγή και διάδοσή τους, το Σύνταγμα αναφέρει ως λόγους περιορισμών την προστασία της ιδιωτικότητας (άρθρο 9), την προστασία των προσωπικών δεδομένων (άρθρο 9Α) και την προστασία του απορρήτου των επικοινωνιών (άρθρο 19). Επομένως, οι ειδικοί περιορισμοί της πρώτης παραγράφου (ανάμεσα στους οποίους και οι λόγοι εθνικής ασφάλειας) δεν επαναλαμβάνονται ρητώς στην δεύτερη παράγραφο.

Πάντως, εκτός από τους ρητά προβλεπόμενους στο άρθρο 5Α περιορισμούς, ο νομοθέτης μπορεί να επιβάλλει τους εν γένει περιορισμούς που προβλέπει το άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος, το οποίο έχει ως εξής.

Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Oι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.

Επομένως, για να ελεγχθεί εάν η απαγόρευση χρήσης κινητών με κάμερα και ο περιορισμός χρήσης των άλλων κινητών στον στρατό, είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα, θα πρέπει να εξεταστεί: (α) εάν ο περιορισμός έχει επιβληθεί με νόμο, (β) εάν ο περιορισμός είναι απολύτως αναγκαίος για σκοπούς προστασίας της εθνικής ασφάλειας, (γ) εάν ο περιορισμός σέβεται την αρχή της αναλογικότητας. Ας τα εξετάσουμε ένα προς ένα:

(α) ο περιορισμός έχει επιβληθεί με νόμο;

Ως προς την έννοια του "νόμου" γίνεται δεκτό ότι δεν απαιτείται τυπικός νόμος (θεσπισμένος από τη Βουλή), αλλά αρκεί και ουσιαστικός νόμος, δηλαδή κανονιστική πράξη της διοίκησης. Σε αυτήν την δεύτερη περίπτωση βεβαίως, θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσον το διοικητικό όργανο που θέσπισε την σχετική κανονιστική πράξη βρίσκεται στο συνταγματικώς επιτρεπτό πλαίσιο της εξουσιοδότησης που του παρέχεται σύμφωνα με το άρθρο 43 του Συντάγματος. Το εν λόγω άρθρο αναφέρει ότι τα διοικητικά όργανα μπορούν να εκδίδουν κανονιστικές διοικητικές πράξεις, εφόσον ο νομοθέτης τα έχει εξουσιοδοτήσει.

Δεν είναι γνωστό με ποια νομική μορφή (και άν) έχουν θεσπιστεί οι επίμαχες απαγορεύσεις , πέραν της σχετικής φημολογίας περί υπάρξεως απόρρητης διαταγής. Εάν είναι ακριβές ότι υφίσταται απόρρητη διαταγή, τότε ο περιορισμός αυτός, δεδομένου ότι δεν είναι προσβάσιμος και γνωστών συνεπειών για τους τυχόν παραβάτες του, είναι αντίθετος στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (βλ. παρακάτω: υπό 3. Αντίθεση στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο).

Σε κάθε περίπτωση, το αδιευκρίνιστο ως προς την νομική βάση των επίμαχων απαγορεύσεων δημιουργεί σοβαρή αμφιβολία, για το κατά πόσον ο περιορισμός έχει επιβληθεί με "νόμο", κατά την έννοια του Συντάγματος. Συνεπώς, και με βάση την αρχή "εν αμφιβολία, υπέρ του ενδιαφερομένου", αλλά και με βάση την αρχή της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του πολίτη, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ο περιορισμός αυτός έχει επιβληθεί "με νόμο" και ως εκ τούτου είναι εκ πρώτης όψεως αντίθετος στα άρθρα 5Α και 25 παρ. 1 του Συντάγματος. Για λόγους εμβάθυνσης όμως, εξετάζονται και οι άλλοι λόγοι συνταγματικώς επιτρεπτού περιορισμού της χρήσης κινητών τηλεφώνων στον στρατό.

(β) ο περιορισμός είναι απολύτως αναγκαίος για λόγους προστασίας της εθνικής ασφάλειας;

Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι η ελεύθερη φωτογράφηση στρατιωτικών εγκαταστάσεων και η ανάρτησή τους στο Διαδίκτυο ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια, κοινοποιώντας σε εν δυνάμει εχθρούς διάφορους στρατηγικούς στόχους ή αποκαλύπτοντας απόρρητα που καθιστούν το στράτευμα ευάλωτο σε διάφορες απειλές. Ο κίνδυνος αυτός είναι ένας συνταγματικά βάσιμος λόγος για τον περιορισμό του δικαιώματος ενεργητικής πληροφόρησης, δηλαδή λήψης εικόνων και ανταλλαγής και διάδοσής τους στο Διαδίκτυο. Ωστόσο, το μέτρο που θα ληφθεί για την αποτροπή αυτού του κινδύνου πρέπει να είναι το "απολύτως αναγκαίο" για την προστασία της εθνικής ασφάλειας - δηλαδή το ηπιότερο δυνατό, δεδομένου ότι πρόκειται για περιορισμό ατομικού δικαιώματος.

Πρέπει λοιπόν να εξεταστεί έαν για σκοπούς προστασίας του στρατιωτικού απορρήτου υπάρχουν ηπιότερα μέσα σε σχέση με την επίμαχη απαγόρευση χρήσης μιας τεχνολογικής εφαρμογής. Ο Ποινικός Κώδικας έχει προβλέψει βαρύτατες ποινές για περιπτώσεις παραβίασης του στρατιωτικού απορρήτου:

Άρθρο 146

1. Όποιος με πρόθεσή του και παράνομα παραδίδει ή αφήνει να περιέλθουν στην κατοχή ή τη γνώση άλλου έγγραφα, σχέδια ή άλλα πράγματα ή ειδήσεις που τα συμφέροντα της πολιτείας ή των συμμάχων της επιβάλλουν να τηρηθούν απόρρητα απέναντι σε ξένη κυβέρνηση, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. 2. Σε καιρό πολέμου ο υπαίτιος τιμωρείται με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών.

Άρθρο 147

Όποιος γίνεται από αμέλεια υπαίτιος κάποιας από τις πράξεις που αναφέρονται στο προηγούμενο άρθρο, αν αυτά τα σχέδια, τα έγγραφα, τα πράγματα ή οι ειδήσεις τού είναι εμπιστευμένα υπηρεσιακώς ή τού είναι προσιτά χάρη στη δημόσια υπηρεσία του ή χάρη σε εντολή της αρχής ή τα έμαθε λόγω μιας σύμβασης από εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 145 του Κώδικα, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών.

Αντίστοιχα, ποινικό αδίκημα θεωρείται η τέλεση τέτοιων πράξεων και απο τον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα:

Άρθρο 22

Στρατιωτικός που με πρόθεση και χωρίς δικαίωμα επιτυγχάνει να περιέλθουν σε γνώση του πληροφορίες από αυτές που αναφέρονται στο άρθρο 143 ή να περιέλθουν στην κατοχή του έγγραφα ή άλλα πράγματα που περιέχουν τέτοιες πληροφορίες, τιμωρείται με φυλάκιση έξι μηνών μέχρι τριών ετών. Αν όμως ενήργησε για να ωφελήσει ξένο κράτος ή για να βλάψει το ελληνικό κράτος τιμωρείται σε ειρηνική περίοδο με ισόβια κάθειρξη ή κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και σε πολεμική περίοδο με θάνατο ή ισόβια κάθειρξη.

Άρθρο 23

Στρατιωτικός που εισχωρεί χωρίς δικαίωμα σε κινητό ή ακίνητο ή χώρο που χρησιμοποιείται από το στρατό προορίζεται να χρησιμοποιηθεί από αυτόν και όπου απαγορεύεται η είσοδος, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Αν ενήργησε για να ωφελήσει ξένο κράτος ή για να βλάψει το ελληνικό κράτος, τιμωρείται με κάθειρξη.

Άρθρο 25

1. Τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ο στρατιωτικός που χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής:

α) Φωτογραφίζει ή με οποιοδήποτε άλλο μισό ή τρόπο καταρτίζει εικόνες ή σχέδια οδικών συγκοινωνιών ή τόπων ή αντικειμένων από τα αναφερόμενα στο άρθρο 23 ή της περιοχής γύρω από αυτά σε ακτίνα καθορισμένη από την αρμόδια στρατιωτική αρχή.

β) Παρακολουθεί στρατιωτικές επιχειρήσεις ή ασκήσεις ή βρίσκεται αδικαιολόγητα τόσο κοντά σε στρατιωτική θέση ή στρατόπεδο ή οχυρωμένη γραμμή, ώστε να είναι δυνατή η παρακολούθησή τους ή φέρει πλησίον των τόπων αυτών συσκευή πρόσφορη για απεικόνιση ή παρακολούθηση.

2. Αν η πράξη τελέσθηκε σε πολεμική περίοδο, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους.

Έξάλλου, το ίδιο το Σύνταγμα έχει προβλέψει την προστασία του στρατιωτικού απορρήτου, επιτρέποντας το μείζον: την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών, όταν τίθεται ζήτημα εθνικής ασφάλειας, σύμφωνα με το άρθρο 19 Σ. Αυτό σημαίνει ότι το ίδιο το Σύνταγμα αντιλαμβάνεται την προστασία της εθνικής ασφάλειας ως ένα ζήτημα που αφορά το περιεχόμενο των μηνυμάτων επικοινωνίας (γι' αυτό επιτρέπει την άρση του απορρήτου) κι όχι ως ένα ζήτημα που αφορά το μέσο τέλεσης, ώστε να επιτρέπει και την κατάσχεσή του, όπως λ.χ. προβλέπει για την κατάσχεση εντύπων στο άρθρο 14 παρ. 3 (γ) Σ.). Διότι τα έντυπα αφορούν την δημοσιότητα, ενώ τα μηνύματα επικοινωνίας (και τα μέσα με τα οποία μεταδίδονται) αφορούν την ιδιωτικότητα του πολίτη. Η αντίστιξη ανάμεσα στα δύο συνταγματικώς προβλεπόμενα μέτρα (άρση απορρήτου για τις επικοινωνίας - κατάσχεση εντύπου για τα μ.μ.ε.) είναι απολύτως χαρακτηριστική και αποτελεί κατευθυντήριο γραμμή για τον έλεγχο συνταγματικότητας της απαγόρευσης κινητών στον στρατό.

Ετσι λοιπόν, ο νόμος έχει ήδη προβλέψει διατάξεις για τον περιορισμό του δικαιώματος πληροφόρησης και συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας, όταν από την ενάσκηση αυτού του δικαιώματος, όντως απειλείται η εθνική ασφάλεια. Εάν με ένα κινητό με κάμερα (ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο, όπως και το απλό ταχυδρομείο) τελεστεί κάποιο από τα παραπάνω αδικήματα, είναι προφανές ότι αβάσιμα θα επικαλείτο κάποιος το Σύνταγμα για να αποφύγει τις κυρώσεις.

Ωστόσο, η ίδια η απαγόρευση της (γενικής) χρήσης κινητού τηλεφώνου με κάμερα, δεδομένου ότι υπάρχουν οι ανωτέρω, στοχευμένες και συγκεκριμένες διατάξεις (που λειτουργούν και αποτρεπτικά, όπως όλο το Ποινικό Δίκαιο) δεν μπορεί να θεωρηθεί απολύτως αναγκαία, γιατί το αντίθετο θα σήμαινε ότι κάθε πολίτης που υπηρετεί στον στρατό θεωρείται εξ ορισμού ύποπτος κατασκοπείας. Η κατοχή ενός κινητού τηλεφώνου με κάμερα δεν θεμελιώνει από μόνη της το δόλο για την κατασκοπευτική χρήση της εν λόγω συσκευής. Αντίθετα μάλιστα, υπάρχουν περιπτώσεις εξελιγμένων κινητών (smartphones) που έχουν πλέον αναπόφευκτα κάμερες, χωρίς όμως ο χρήστης να ενδιαφέρεται για τη συγκεκριμένη εφαρμογή περισσότερο απ' όσο για τις πιο ουσιαστικές εφαρμογές περιεχομένου, όπως η πρόσβαση στις διαδικτυακές υπηρεσίες. Δηλαδή η ύπαρξη κάμερας σε ένα κινητό τηλέφωνο δεν σημαίνει καν ότι ο κάτοχος σκοπεύει να την χρησιμοποιήσει (πολύ περισσότερο, να εγκληματίσει με αυτήν), καθώς θεωρείται ένα εμπορικά αναπόσπαστο χαρακτηριστικό τηλεφώνου, το οποίο ως κύριες εφαρμογές έχει τις διαδικτυακές κι όχι την εικονοληψία.

Ενόψει λοιπόν των ανωτέρω υφιστάμενων απολύτως αναγκαίων περιορισμών που προβλέπονται στο Ποινικό Δίκαιο, η απαγόρευση χρήσης κινητών τηλεφώνων με κάμερες per se, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απολύτως αναγκαίος περιορισμός του δικαιώματος του άρθρου 5Α παρ. 1 του Συντάγματος. Ως εκ τούτου, ακόμη κι αν ο περιορισμός προβλεπόταν από το "νόμο", ο νόμος αυτός θα ήταν αντισυνταγματικός, ως περιέχων μη απολύτως αναγκαίο περιορισμό ατομικού δικαιώματος.

(γ) ο περιορισμός σέβεται την αρχή της αναλογικότητας;

Η αρχή της αναλογικότητας αποτελεί έναν κανόνα "τελικού" ελέγχου της συνταγματικότητας μιας διάταξης που περιορίζει ανθρώπινο δικαίωμα. Αποτελεί λοιπόν έναν "περιορισμό των περιορισμών". Τα κριτήρια που θέτει είναι η προσφορότητα και η αναγκαιότητα ενός μέτρου που λαμβάνεται εις βάρος του ατομικού δικαιώματος, αλλά και ο έλεγχος της ισορροπίας ανάμεσα στα δύο προστατευόμενα και αντιπαρατασσόμενα έννομα αγαθά: το ατομικό δικαίωμα αφενός, το δημόσιο συμφέρον (συνήθως) αφετέρου.

Ως προς τον έλεγχο της προσφορότητας, εξετάζουμε αν με το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να επιτευχθεί ο επιδιωκόμενος σκοπός. Δηλαδή εάν η απαγόρευση κινητών με κάμερα είναι ένα μέτρο που αν εφαρμοστεί όντως θα περιοριστεί η διάδοση στρατιωτικών μυστικών. Η απάντηση είναι προφανώς θετική. Εάν απαγορευτούν τα κινητά με κάμερες, όλο και λιγότερα στρατιωτικά μυστικά θα διαδίδονται. (Αν καταργηθεί επίσης και ο στρατός ως θεσμός, ο κίνδυνος θα εκμηδενιστεί ολοσχερώς). Άρα ως προς τον έλεγχο προσφορότητας, το μέτρο είναι σύμφωνο με την αρχή της αναλογικότητας.

Ως προς τον έλεγχο της αναγκαιότητας, ισχύουν όσα αναπτύχθηκαν παραπάνω (υπό β) για το "απολύτως αναγκαίο" της απαγόρευσης. Εφόσον υπάρχει ηπιότερος τρόπος για προστασία (ποινικές διατάξεις περί κατασκοπείας), δεν χρειάζεται να απαγορευτούν τα κινητά με κάμερες.

Ως προς τον έλεγχο στάθμισης κόστους - οφέλους, πρέπει να εξεταστεί η ουσία του θέματος. Οι πολίτες που υπηρετούν υποχρεωτικά στον στρατό είναι πολίτες της Κοινωνίας της Πληροφορίας. Ιδίως όσοι γεννήθηκαν στην δεκαετία του 1980 και πιο μετά, έχουν συνηθίσει να βρίσκονται συνέχεια σε on-line κατάσταση, έτσι ώστε οι διαδικτυακές εφαρμογές και η παρουσία τους σε αυτές να αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της προσωπικότητάς τους, όπως αποτελούσε σε παλαιότερες εποχές, η αλληλογραφία. Ειδικά για τους στρατευμένους πολίτες, η αλληλογραφία πάντοτε αποτελούσε μια ιερή ζώνη ιδιωτικότητας και επικοινωνίας με τον έξω κόσμο και τους οικείους, στοιχείο που γινόταν πάντοτε σεβαστό από κάθε στρατιωτική υπηρεσία, ιδίως για ψυχολογικούς λόγους. Ο σωματικός εγκλεισμός, για λόγους σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων, θα πρέπει να αντισταθμίζεται με την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη προστασία των ελάχιστων σφαιρών ιδιωτικότητας που έχουν απομείνει στους στρατιώτες. Οι σφαίρες αυτές περιλαμβάνουν σαφώς και την ζώνη αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας με τον έξω κόσμο, μια ζώνη η οποία πρέπει να γίνεται σεβαστή, ιδίως όταν σύμφωνα με το αρθρο 5Α παρ. 2, η διευκόλυνση πρόσβασης στις ηλεκτρονικά διακινούμενες πληροφορίες και της παραγωγής, ανταλλαγής και διάδοσής τους, αποτελεί "υποχρέωση του Κράτους". Επομένως, σε αυτό το πλαίσιο, το δικαίωμα κάθε στρατιώτη για συμμετοχή στην Κοινωνία της Πληροφορίας αποτελεί κι ένα αντιστάθμισμα για τον αναγκαστικό περιορισμό άλλων ατομικών του δικαιωμάτων. Η προληπτική και κατασταλτική απαγόρευση πρόσβασης στην Κοινωνία της Πληροφορίας, με την κατάσχεση του κινητού τηλεφώνου ή και την επιβολή ποινής φυλάκισης για την απλή κατοχή του, χωρίς να έχει διευκρινιστεί δηλαδή το είδος της επικείμενης χρήσης, το οποίο ενόψει του τεκμηρίου της αθωότητας δεν πρέπει να προεξοφλείται ως "επικίνδυνο" θίγει τον ίδιο τον πυρήνα του δικαιώματος, αφού αφαιρεί από τον φορέα του την ίδια την δυνατότητα για συμμετοχή στην Κοινωνία της Πληροφορίας.

Ως προς τον χρονικό και τοπικό περιορισμό της χρήσης κινητών τηλεφώνων (χωρίς κάμερα) θα πρέπει να επισημανθεί ότι η διατύπωση του απαγορευτικού κανόνα είναι αποφατική: η ελευθερία προβλέπεται ως εξαίρεση. Μόνη σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας εφαρμογή της χρονικής και τοπικής απαγόρευσης είναι η εφαρμογή της σε ώρες παροχής στρατιωτικών υπηρεσιών που απαιτείται 100% συγκέντρωση του στρατιώτη στο έργο του (λ.χ. σκοπιά) καθώς στις ώρες της στρατιωτικής εκπαίδευσης. Και σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, θα πρέπει να γίνει δεκτή η εξαίρεση των έκτακτων περιστατικών που ενδεχομένως θίγουν την σωματική ή ψυχική ακεραιότητα του στρατιώτη (λ.χ. λόγοι υγείας) και επιβάλλουν την επικοινωνία με κινητό τηλέφωνο. Συνεπώς, οι περιορισμοί χρήσης κινητών τηλεφώνων που εκφεύγουν αυτού του ειδικού context θα πρέπει να προβλέπονται με σαφήνεια, ώστε να είναι σεβαστή η ισορροπία ανάμεσα στα έννομα αγαθά (ατομικά δικαιώματα - δημόσιο συμφέρον) και να μην θυσιάζεται ολοσχερώς το ένα αγαθό προς όφελος του άλλου.

Συμπερασματικά: η απαγόρευση κινητών τηλεφώνων με κάμερες και η απαγόρευση της χρήσης απλών τηλεφώνων σε ώρες και χώρους πέραν της παροχής υπηρεσιών βρίσκεται σε ασυμφωνία προς την αρχή της αναλογικότητας και ως εκ τούτου παραβιάζει τα άρθρα 5Α και 25 παρ. 1 του Συντάγματος.

3. Αντίθεση της απαγόρευσης στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Η λήψη και μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων προβλέπεται ως ανθρώπινο δικαίωμα από το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ):

1. Παv πρόσωπov έχει δικαίωμα εις τηv ελευθερίαv εκφράσεως. Τo δικαίωμα τoύτo περιλαμβάvει τηv ελευθερίαv γvώμης ως και τηv ελευθερίαv λήψεως ή μεταδόσεως πληρoφoριώv ή ιδεώv, άvευ επεμβάσεως δημoσίωv αρχώv και ασχέτως συvόρωv. Τo παρόv άρθρov δεv κωλύει τα Κράτη από τoυ vα υπoβάλωσι τας επιχειρήσεις ραδιoφωvίας, κιvηματoγράφoυ ή τηλεoράσεως εις καvovισμoύς εκδόσεως αδειώv λειτoυργίας.

2. Η άσκησις τωv ελευθεριώv τoύτωv, συvεπαγoμέvωv καθήκovτα και ευθύvας δύvαται vα υπαχθή εις ωρισμέvας διατυπώσεις, όρoυς, περιoρισμoύς ή κυρώσεις, πρoβλεπoμέvoυς υπό τoυ vόμoυ και απoτελoύvτας αvαγκαία μέτρα εv δημoκρατική κoιvωvία δια τηvεθvικήv ασφάλειαv, τηv εδαφικήv ακεραιότηταv ή δημoσίαv ασφάλειαv, τηv πρoάσπισιv της τάξεως και πρόληψιv τoυ εγκλήματoς, τηv πρoστασίαv της υπoλήψεως ή τωv δικαιωμάτωv τωv τρίτωv, τηv παρεμπόδισιv της κoιvoλoγήσεως εμπιστευτικώv πληρonoριώv ή τηv διασφάλισιv τoυ κύρoυς και αμερoληψίας της δικαστικής εξoυσίας.

Παρατηρούμε λοιπόν ότι η ελευθερία μεταδόσεως ή λήψεως πληροφοριών και ειδήσεων προβλέπεται ως μέρος του ανθρώπινου δικαιώματος για ελευθερία της έκφρασης, το οποίο όμως μπορεί να υπαχθεί σε περιορισμούς ή κυρώσεις, εφόσον αυτοί (α) προβλέπονται από το νόμο και αποτελούν (β) αναγκαία μέτρα σε μια δημοκρατική κοινωνία για την εθνική ασφάλεια και την εδαφική ακεραιότητα. Ας εξετάσουμε αν οι επίμαχες απαγορεύσεις συμβιβάζονται με αυτά τα κριτήρια (πρόβλεψη από το νόμο, αναγκαία μέτρα σε δημοκρατική κοινωνία).

(α) προβλέπονται οι περιορισμοί και οι κυρώσεις από το "νόμο";

Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η αναφορά της ΕΣΔΑ σε "νόμο" δεν αφορά κάθε γενική ρύθμιση που επιβάλλει έναν περιορισμό, αλλά θα πρέπει ο "νόμος" αυτός να παρουσιάζει δύο ποιοτικά χαρακτηριστικά: προσβασιμότητα της διάταξης (accessibility) και προβλεψιμότητα των συνεπειών (forseeability). Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως έχει προαναφερθεί, φημολογείται ότι οι απαγορεύσεις θεσπίστηκαν με απόρρητη διαταγή, συνεπώς ελλείπει το στοιχείο της προσβασιμότητάς της. Επίσης οι κυρώσεις που επιβάλλονται (κατάσχεση κινητού με κάμερα και επιβολή πειθαρχικού μέτρου φυλάκισης) δεν είναι προβλέψιμες για τους στρατιώτες, αφού η ανακοίνωση των απαγορεύσεων δεν συνοδεύεται από ανακοίνωση των συνεπειών από τη μη συμμόρφωση προς τις απαγορεύσεις.

Συνεπώς, οι επίμαχες απαγορεύσεις δεν προβλέπονται από "νόμο", κατά την έννοια που προσδίδεται στον όρο αυτόν του άρθρου 10 της ΕΣΔΑ απο την πάγια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

(β) είναι οι περιορισμοί αναγκαίο μέτρο σε μια δημοκρατική κοινωνία;

Η ανάλυση περί της μη αναγκαιότητας των επίμαχων απαγορεύσεων έχει γίνει και παραπάνω, κατά την εξέταση του ελέγχου τήρησης της αρχής της αναλογικότητας. Εφόσον υπάρχουν σαφείς ποινικοί κανόνες που απαγορεύουν την κατάχρηση των κινητών τηλεφώνων και τα αδικήματα της παραβίασης απορρήτων ή κατασκοπείας, η ίδια η κατάσχεση του μέσου εφόσον δεν έχει τελεστεί κάποιο από αυτά τα αδικήματα και η επιβολή πειθαρχικών κυρώσεων μόνο για την κατοχή των κινητών τηλεφώνων δεν είναι αναγκαία μέτρα, κατά την έννοια της ΕΣΔΑ.

Περαιτέρω, σε μια δημοκρατική κοινωνία πρέπει να είναι ανεκτός ο πλουραλισμός των απόψεων και η ελεύθερη συμμετοχή στην Κοινωνια της Πληροφορίας. Το γεγονός ότι οι Έλληνες που μπορούν να φέρουν όπλα είναι υποχρεωμένοι να συντελούν στην άμυνα της Πατρίδας (άρθρο 4 παρ. 6 του Συντάγματος) δεν σημαίνει ότι χάνουν την ιδιότητα τους ως πολίτες και τα δικαιώματά τους να εξακολουθούν να αποτελούν μέλη μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Θεμελιώδεις πτυχές αυτής της δημοκρατικής κοινωνίας εκφράζονται και αναπτύσσονται πλέον μέσω του Διαδικτύου και των τηλεπικοινωνιακών εφαρμογών ("Κοινωνία της Πληροφορίας") και συνεπώς η απόλυτη απαγόρευση πρόσβασης σε αυτά, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο σκοπός της πρόσβασης, δεν μπορούν να θεωρηθούν μέτρα αναγκαία σε μια δημοκρατική κοινωνία.

Γι' αυτούς τους λόγους, οι επίμαχες απαγορεύσεις είναι αντίθετες στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και ελλοχεύει ο κίνδυνος οι επιβαλλόμενες κυρώσεις να οδηγήσουν σε καταδίκη της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

4. Συμπέρασμα

Η απαγόρευση της χρήσης των κινητών τηλεφώνων είναι ένα περιττό μέτρο, όταν ασκείται εν ονόματι της προστασίας των στρατιωτικών απορρήτων, ιδίως ενόψει της παράλειψης επισήμανσης περί φωτογράφησης των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων που χαρακτηρίζονται ως ευαίσθητες. Είναι γνωστό ότι οι κατόψεις των στρατοπέδων είναι ήδη ελεύθερα προσβάσιμες παγκοσμίως μέσω της διαδικτυακής υπηρεσίας Google Earth και ως εκ τούτου οι επιβαλλόμενες απαγορεύσεις εις βάρος των συνταγματικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων των στρατιωτών αποτελούν ένα απαράδεκτο μέτρο που θίγει την δημοκρατική αποστολή και φυσιογνωμία που πρέπει να έχει ένας εθνικός στρατός ευρωπαϊκής χώρας σε καιρό ειρήνης.